20 Μαρ 2011

Ο ρατσιστικός ψηφοθηρικός λόγος άλλοθι για τους νεοφασίστες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ


Ο ρατσιστικός ψηφοθηρικός λόγος άλλοθι για τους νεοφασίστες

Με ευκαιρία την παγκόσμια μέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων στις 21 Μαρτίου, η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία καταδικάζει τις επιθέσεις κατά μεταναστών και νέων, τις παρελάσεις εκφοβιστικού τύπου, όπως και τη στήριξη που εξασφαλίζουν ακροδεξιές και νεοφασιστικές οργανώσεις από θρησκευτικούς και πολιτικούς παράγοντες। Εν όψει των βουλευτικών εκλογών, υποψήφιοι βουλευτές από διάφορα κόμματα παρελαύνουν σε τηλεοπτικά κανάλια και διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των μεταναστών, το ύψος των επιδομάτων που παίρνουν κ.λπ., καλλιεργώντας έτσι τη ξενοφοβία και το ρατσισμό. Πολλά ΜΜΕ όχι μόνο φιλοξενούν ένα ξενοφοβικό λόγο, αλλά συμβάλλουν ενεργητικά στη διαστρέβλωση των γεγονότων, καλλιεργώντας έτσι το ρατσιστικό μίσος.

Ο ψηφοθηρικός λαϊκισμός κάποιων και η παραπληροφόρηση σε θέματα μετανάστευσης, σε μια περίοδο όπου χιλιάδες άνθρωποι είναι άνεργοι ή αντιμετωπίζουν την αβεβαιότητα, όπου το κοινωνικό κεκτημένο σε νευραλγικούς τομείς (Παιδεία, Υγεία κλπ) απειλείται λόγω της οικονομικής κρίσης, καλλιεργεί ένα έδαφος που ευνοεί τις νεοφασιστικές οργανώσεις τύπου ΕΛΑΜ που εμφανίστηκαν πρόσφατα στην Κύπρο.

Ο κυπριακός νεοφασισμός, όμως, δεν περιορίζεται σε πράξεις ρατσιστικού μίσους। Επιχειρεί να τρομοκρατήσει και να φιμώσει τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού που επιθυμεί ειρηνική λύση του κυπριακού προβλήματος στη βάση της συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους, ενώ παραπλανεί και αποπροσανατολίζει σχετικά με τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων που δημιουργεί η οικονομική κρίση. Ο στόχος των νεοφασιστικών οργανώσεων δεν είναι μόνο οι μετανάστες, αλλά το συνδικαλιστικό και δημοκρατικό κεκτημένο ευρύτερα.

Είναι ευθύνη της κοινωνίας των πολιτών και όλων όσοι σέβονται τα δημοκρατικά δικαιώματα να αντικρούσουμε τα ψέματα των νεοφασιστικών οργανώσεων και των δημαγωγών κάθε λογής που με τα λόγια και τις πράξεις τους καλύπτουν και νομιμοποιούν αυτές τις οργανώσεις.

Σ’ αυτό το πλαίσιο η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία άρχισε τη συγκέντρωση υπογραφών από πολιτικούς και άλλους παράγοντες με σκοπό την ίδρυση ενός ευρύτατου μετώπου που θα απαντά με τη γλώσσα της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας στα όποια ξενοφοβικά και ρατσιστικά φαινόμενα και που θα σταθεί εμπόδιο στην ανάπτυξη νεοφασιστικών οργανώσεων στη Κύπρο.

19 Μαρ 2011

Διάλεξη του Ουίλλιαμ Άιερς: Ανθρώπινα Δικαιώματα και Κοινωνική Δικαιοσύνη: Ο καθοριστικός ρόλος της εκπαίδευσης στο Δημοκρατικό Εγχείρημα

Το Πανεπιστήμιο Frederick, σε συνεργασία με τον Όμιλο Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας μας (ΟΠΕΚ) και την Κυπριακή Επιτροπή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Πρώτης Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΟΜΕΡ), οργανώνουν δημόσια διάλεξη με θέμα: "Ανθρώπινα Δικαιώματα και Κοινωνική Δικαιοσύνη: Ο Καθοριστικός Ρόλος της Εκπαίδευσης στο Δημοκρατικό Εγχείρημα".

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011, ώρα 19:00 στο Πανεπιστήμιο Frederick στη Λευκωσία, Αίθουσα Διαλέξεων αρ। 3, Καινούρια Πτέρυγα

Ομιλητής: Δρ William C. Ayers, Διακεκριμένος Καθηγητής της Εκπαίδευσης και Senior University Scholar

Χαιρετισμοί:

- Εκπρόσωπος Πανεπιστημίου Frederick

- Δρ Ελένη Λοΐζου, Αντιπρόεδρος ΟΜΕΡ, Επίκουρη Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κύπρου

- Δρ Μαρία Καραγιάννη, μέλος ΟΠΕΚ

Κεντρική ομιλία (στα αγγλικά): Δρ William C. Ayers

Παρέμβαση: Δρ Κυριάκος Παχουλίδης, εκ μέρους της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού: «Ένα σχολείο για παιδιά με δικαιώματα»

Συντονισμός: Δρ Νικολέττα Χριστοδούλου, Αναπληρωτής Γραμματέας ΟΜΕΡ, Λέκτορας, Πανεπιστήμιο Frederick

Ο William Ayers βρίσκεται στην Κύπρο ως προσκεκλημένος του Πανεπιστημίου Frederick στο πλαίσιο του χρηματοδοτούμενου από το ΙΠΕ ερευνητικού προγράμματος «Η προφορική ιστορία της Κύπρου».

Θα ακολουθήσει δεξίωση

18 Μαρ 2011

The Survival Meetings and the Parade of Cynics

The following article by Niyazi Kızılyürek appeared in Yeni Düzen on 13 March 2011. Translated from Turkish by Tim Drayton.

The Survival Meetings and the Parade of Cynics

Niyazi Kızılyürek


Tanıl Bora, in the book entitled The Left, Cynicism and Pragmatism, describes cynicism in its day-to-day sense as “merciless scorn without taking the sensitivities of the situation into account or even for its own sake”। If we were to turn to a more philosophical source and adopt Peter Sloterdijk’s interpretation, he says: “Cynicism is understood to be so-called realism, dirty and course realism,” but actually the cynical person “does this with a feeling of powerlessness in the face of that reality, or more accurately of the power that gives rise to that reality – genuinely believing that nothing can be done, he or she makes do with casting stones and passing comment. The edge of his or her mouth is like a crooked scornful smile; the cynical attitude. This is an extremely objectivist attitude. It is equipped with critical reason but, all in all, on condition of being obedient.”

Bora continues as follows: “There is a very deep feeling of powerlessness at the heart of cynicism। The sense of being faced with a force against which objection cannot be brought to bear makes opposition cynical. Cynicism, which opens the way for the loss of the capacity for subjectivity, limits the potential for the ability to act, for activity and mobilisation, or destroys this potential in its entirety.” In short, cynical attitudes pave the way for powerlessness and political incapacity. You proclaim the thing which overwhelms you to be ‘true’. The cynical person looks on political activity and resistance with sarcastic contempt. They think that no result can be obtained. They create through insinuation a ‘truth’ out of the state of incapacity which engulfs them. The cynical person, having lost, together with their will, the potential to be a subject, embraces conformism. This paves the way towards a pragmatism guided by cynicism, i.e. opportunism.

We have become acquainted with various examples of cynicism in the course of the ‘crisis’ surrounding the 28 January meeting and in the wake of the 2 March meeting। Certain persons confined themselves to making sarcastic comments; others embellished their sarcasm with opportunism. Neither the Turkish Cypriot community’s existential concerns, fight for identity, struggle for dignity and recognition nor demand for peace - the cynical subject sees none of these. Decontextualising everything and overlooking the sensitivities of the situation, they display ‘merciless scorn for its own sake'. Certain persons count the number of Turkish Cypriots’ cars, some calculate their salaries and others speak of their laziness and their being a ‘kept people’.

The Cynical Left-Winger

For example, a cynical left-winger treats opposition to the policies applied by Turkey in Cyprus with demeaning scorn and views all kinds of social reaction in opposition to Turkey as a ‘breakdown’ that needs to be fixed. They say in a scornful manner that “you will achieve nothing”, in other words they imply that “you are not strong enough,” and add, “It will go in one of Turkey’s ears and come out of the other.” Ignoring the fact that this is the very crux of the matter and in a spirit of ‘extreme objectivity’ that decontextualises everything, they sprinkle crumbs of ‘truth’ among their words: “We have no support apart from Turkey. The EU will not look us in the face. The EU does not object to the discrimination practised against us.”
It is no concern of the cynic why and how these circumstances have come about। They have subjected themselves to power and have fabricated their own ‘truth’ so as to obey/turn towards that power: “There must be no tension with Turkey. This is vital … It is the country that gives you 800 million dollars, the country that grants you security – when the Greek Cypriots cut off the electricity Turkey sorted things out – whenever we are in trouble we go to Turkey … You give your friend financial assistance – I will not say your child so as to avoid misunderstanding - and then your friend’s child turns round and swears at you; this is not on… Put yourself in Turkey’s place and think.”

The cynic channels the conformism that arises out of the engulfing sense of incapacity in the face of power into opportunism and demands, so as to curry favour with the authorities, the prosecution of ‘provocateurs who give joy to the enemy’। While defending Ankara they make the UBP government the target of their criticism: “They do not sign and implement the protocol. Criticism should be targeted at the UBP government… It made the agreement. The policy being followed is for the government to get the praise and Turkey the blame.” And they add, “We are so good at passing the blame for our own faults onto others.”

The finely balanced opportunism, despite careful attempts to camouflage it, eventually moves into the realms of the totally ridiculous। The cynical left-winger now scales the very peaks of Turkish nationalism and declares that the Kurds who abandoned the mountains and presented themselves at the Habur Checkpoint are a ‘disgrace’ to the mothers of the fallen. Since to their minds this will please the authorities more than anything else, they draw a parallel between the Turkish Cypriots and the Kurds in terms of being a ‘disgrace’ to Turkey. That is, the cynic removes the problems experienced by both the Turkish Cypriots and the Kurds from their true context and examines events from within ruling-class nationalist ideology.

The Cynical Liberal

A cynical liberal, by contrast, dubs the 2 March meeting a ‘two-faced meeting’। “If a meeting was to be held at all, it should have been against, not the AKP government, but the political parties and trade unions that have brought the TRNC to the brink of bankruptcy and hopelessness. But this could not have happened because it was the trade unions which organised the meeting. Participation came chiefly from all of the political parties with the exception of the ruling UBP. In other words, those who have rifled the country’s treasury, caused every public enterprise without exception to go bankrupt and stripped the state banks of assets are holding a meeting in opposition to those who are endeavouring to rectify the economic disaster that they have caused. (…) It was Cypriot politicians who opened the doors to migrants whom today they basically do not want (and want to get rid of). If the Turkish Cypriots wish to free themselves from the crisis facing them today, they must first and foremost stop holding meetings together with the political parties and trade unions and must grasp that the basic need is to hold meetings in opposition to them.”

The cynic is the master of demanding of his or her interlocutor the very thing that he or she believes cannot be done as a consequence of having vanished as a subject in the face of power। The cynic, taunting, “Go on, let us see you do it,” essentially wishes to ridicule the protesting subject. Implying that the situation cannot be changed in the face of the ruling power, they mock for all they are worth and derive sadistic pleasure from this. This was how Süleyman Demirel reacted to Recep Tayyip Erdoğan on the question of headscarves: “Is anybody telling you not to abolish it? (...) If you are strong enough, abolish it. If not, stop wandering around like a would-be wrestler.” Tanıl Bora quite rightly quotes these words as an example of ‘superb cynicism’. The liberal cynic in our example veritably strives to outdo Süleyman Demirel in terms of cynicism. They say, “Let them ship the migrants back. Then let them tell Turkey, ‘Do not send any more money or civil servants; we will fry in our own juice.’ Why do they not say this? What is stopping these bloated politicians and trade union bosses?”

It is clear that the cynic decontextualises everything and speaks with merciless scorn। Of course, they speak with the authorities in mind.

The Cynical Greek Cypriot Nationalist

Greek Cypriot nationalists, too, deliberate with cynical comments on the Survival Meetings। Undoubtedly, the cynicism which we encounter here is not a cynicism resulting from the loss of the status of subject in the face of power. What we have here is a cynical attitude deriving from an idea that the Turkish Cypriot community, having been definitively turned into ‘the other’, “will get it wrong whatever it does.” While some of them mock the Turkish Cypriots, “accustomed to being kept”, for wanting ‘more money’ from Turkey, others reproach them for failing to wage an ‘anti-occupation’ struggle. For example, a well-known nationalist said on the radio, “At these meetings, did the Turkish Cypriots say ‘Kyrenia is the Kyrenians’ and Morphou is the Morphians’?’ They did not. So why are we talking about them?”

It is apparent that sarcastic disparagement has here reached its zenith. The cynic, guided by their own ‘truth’, either ignores the Turkish Cypriot communty’s realities, or distorts them.The cynic declares everything which does not conform to their own ‘truth’ to be ‘meaningless’.
The fact is that the Turkish Cypriot community has become the object of both home-grown and externally grown cynical attitudes. Overcoming this will be no easy matter, but is not entirely impossible. As Tanıl Bora has said, the antidote to cynicism is the development of the capacity to be a subject. “To open a conduit for the potential for the ability to act, to seek out that which may be done and to widen the bounds of that which may be done.” This is what must be done.

14 Μαρ 2011

ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ( Roots to Branches, 1995 )

ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ( Roots to Branches, 1995 )

Το ποίημα είναι μεταγραφή από ένα παλιό ροκ τραγούδι των Jethro Tull

Αφιερωμένο στους συντρόφους εκπαιδευτικούς του άλλου…. μισού

Λέξεις γραμμένες, λόγια διαστρεβλωμένα,
νοήματα αρχαία από τα παλιά
Παρασέρνει στο πέρασμα του ο χρόνος.
Ανασηκώστε τους πυρσούς που τρεμοσβήνουν
Δείτε τις σκιές αχνές ν’ αλλάζουν
Ασυγκίνητα πρόσωπα σ’ ακίνητες πέτρες χαραγμένα.

Κήρυκες που βρίζουν την μέρα της προσευχής
Κ’ ελπίζουν να μην ακούει κανείς.
Ρίζες στην βρεγμένη γη
Κλαδιά που φωτίζουν από την αστραπή.

Ακόλουθοι αληθινοί, λιγοστοί μαθητές
Το μήνυμα αφήνουν, λίγο χρώμα
Απ’ τα χέρια τους δίνουν
Παράξενοι υφαντές, , απλοί αργαλειοί
στο σπίτι, ανίδεοι, γυμνοί οι πιστοί.
Άπληστοι σταυροφόροι , τα «πιστεύω» πέφτουν
Παράφορες νιφάδες χιονιού.

Κράχτες οι κήρυκες που βρίζουν την μέρα της προσευχής
Κ’ ελπίζουν να μην ακούει κανείς.
Ρίζες στην βρεγμένη γη
Κλαδιά που φωτίζουν από την αστραπή.

Σ’ ανεμοδαρμένους τάφους , υγρούς
Σε μεγαλειώδεις, τεραστίους καθεδρικούς
Σε μιναρέδες ψηλούς
Στης καταστροφής τους ναούς.
Βλέπω τον γερο- σοφό
Με πρόσωπο και μυαλό καθαρό
Τεχνίτης μιας γρήγορης αλλαγής
Ελπίζω να το δω.
Να μάθουν πασχίζουν
Μικρά που υποφέρουν παιδιά
Με νέα μυαλά.

Κήρυκες που βρίζουν την μέρα της προσευχής
Κ’ ελπίζουν να μην ακούει κανείς.
Ρίζες στο βρεγμένο το χώμα,
Τα όνειρα μας που λάμπουν
Σε φύλλα και κλαδιά ακόμα.

Κ.Χ.
13 Μαρτίου 2011

13 Μαρ 2011

Κοινός μαζικός αγώνας

Δημοσιεύουμε πιο κάτω την ομιλία του μέλους μας, Γιώργου Χαραλάμπους, κατά την εκδήλωση συμπαράστασης προς τους Τ/κ εργαζομένους στις 2 Μαρτίου 2011।

.....................................................................

Αγαπητοί φίλοι,

Η κοινωνικό-πολιτική ευκαιρία που παρουσιάζεται λόγω των μαζικών κινητοποιήσεων στην άλλη πλευρά, θα έλεγε κάποιος ότι είναι αρκετή από μόνη της για να μας προσηλώσει στην ανάγκη συμπαράταξης με τους Τ/κ και για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για κοινό μέτωπο δράσης, μέχρι την επανένωση. Από τη μια δεν πτοούμαστε που ακόμα είμαστε λίγοι που βγαίνουμε στους δρόμους. Παρά το συλλαλητήριο της 28ης Ιανουαρίου και το σημερινό, υπάρχουν ακόμα πολλά εμπόδια μπροστά μας στον αγώνα για τη λύση, τα οποία πρέπει να μας προβληματίσουν και να μας ευαισθητοποιήσουν ακόμα περισσότερο. Εμπόδια που συμβάλουν στην αναπαραγωγή αδιαφορίας και διστακτικότητας ανάμεσα σε Ε/κ και που διασπούν το επαναπροσεγγιστικό κίνημα.

Στην ε/κ πλευρά επικρατεί η εκλογίκευση του παρόντος στάτους κβο από μερίδα των ΜΜΕ και διάφορων κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων, που ενώ δεν εκφράζουν τη λαϊκή βούληση, έχουν στη διάθεση τους υλικούς και χρηματικούς πόρους για να προπαγανδίζουν, εμμέσως πλην σαφώς, εναντίον της λύσης. Αποτέλεσμα αυτού είναι και η θλιβερή μετατόπιση της προσοχής από το όραμα της επανένωσης στις μικρότητες της Τουρκικής διπλωματίας. Έτσι προστέθηκε και το επιχείρημα ότι οι Ε/κ υποκινούν τάχα τους Τ/κ διαδηλωτές. Κάτι που όχι μόνο δεν καθρεφτίζεται στην πραγματικότητα. Κάτι που όχι μόνο διαψεύδεται από τις εσωτερικές τριβές που υπάρχουν εντός της Πλατφόρμας των Τ/κ Συνδικαλιστών, κάτι που όχι μόνο υποβαθμίζει την αγωνιστικότητα των Τ/κ και την ιστορική σημασία της δράσης τους, αλλά και κάτι πάνω στο οποίο βυζαίνουν όσοι ακόμα ασπάζονται το φαντασιακό του διαχωρισμού μεταξύ Τ/κ και Ε/κ.

Άλλοι διατυμπανίζουν ότι είναι η τσέπη των Τ/κ που τους οδήγησε στους δρόμους και όχι η έγνοια τους για μια κοινή πατρίδα μαζί μας. Και το χρησιμοποιούν αυτό για να δικαιολογήσουν την απάθειά τους απέναντι στις εξελίξεις. Σίγουρα, υπάρχει και έντονη οικονομική διάσταση στον κοινωνικό αναβρασμό. Όμως οι δηλώσεις των Τ/κ συνδικαλιστών ηγετών, τα πανό, η μαζικότητα των κινητοποιήσεων στην άλλη πλευρά είναι ξεκάθαρη. Όπως είναι ξεκάθαρη και η στήριξη της Πλατφόρμας των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων των Τ/κ για την άμεση λύση του Κυπριακού στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ. Το μήνυμα που πλανάται σήμερα πάνω από την Τ/κ κοινότητα είναι κατ’ εξοχήν πολιτικό και απευθύνεται τόσο προς την Τουρκία όσο και προς την Ε/κ κοινότητα. Ότι ένας νέος συλλογικός βίος μπορεί να ανοιχτεί μπροστά μας, ποιοτικά ανώτερος από τώρα και ασυμβίβαστος με τη λογική της καθυπόταξης στα συμφέροντα των εθνικιστών και της κατοχικής δύναμης της Τουρκίας. Το να παραβλέπεται ότι η παρούσα κατάσταση μπορεί να επιλυθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εκτός από τη λύση, θα αποτελούσε στρέβλωση της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου και προσβολή για όσους αγωνίστηκαν για να την δουν επανενωμένη.

Η σημερινή εκδήλωση αγαπητοί φίλοι έχει διπλό σκοπό. Πρώτα απ’ όλα να στείλει μήνυμα αλληλεγγύης στους Τ/κ, υπέρ του αδιαμφισβήτητου δικαιώματός τους για ύπαρξη και διαχείριση της δικής του τύχης. Υπέρ της αντίστασής τους απέναντι στις κατοχικές επιβολές της Τουρκικής κυβέρνησης που σήμερα (ίσως περισσότερο από πριν) φαίνεται ότι πλήττουν τόσο εκείνους όσο και εμάς. Υπέρ του ρόλου που δικαιούνται να έχουν στη χάραξη της πορείας αυτού του τόπου. Ταυτόχρονα, η σημερινή εκδήλωση αποτελεί και επιμονή (έστω εκ μέρους αυτών των λίγων που βρίσκονται εδώ) στην προσπάθεια απεγκλωβισμού από την προπαγάνδα που εμποδίζει τις προσπάθειες για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, και που δεν επιτρέπει ακόμα σε πολλούς Ε/κ να δουν ότι υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ.

Ο κοινός μαζικός αγώνας για διαμόρφωση συνείδησης υπέρ της λύσης, διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, υπέρ του δικαιώματος όλων των Κυπρίων να ζήσουν μαζί και να αποβάλουν τα πλασματικά, διαιρετικά στοιχεία που τους κρατούν χωρισμένους, πρέπει επιτέλους να πάρει σάρκα και οστά.

Ευχαριστώ.

Γιώργος Χαραλάμπους
02/03/2011

12 Μαρ 2011

Μήνυμα συμπαράστασης προς τους Τ/κ αγωνιστές της λύσης



Δημιοσιεύουμε πιο κάτω την ομιλία του μέλους μας, Χρίστου Χρίστου, στην εκδήλωση που οργάνωσε η Πλατφόρμα στις 2 Μαρτίου στο τέρμα της Λήδρας

..............................................................

Η Πλατφόρμα Ε/Κ και Τ/Κ Εκπαιδευτικών (τμήμα Λάρνακας), χαιρετίζει την πρωινή εκδήλωση διαμαρτυρίας των Αγωνιστών συναδέλφων στο βορρά.

Η παρουσία μας εδώ είναι η έμπρακτη μορφή συμπαράστασης στον κοινό αγώνα για την επανένωση του νησιού. Ο κοινός αγώνας, όπως φάνηκε όταν αυτός γινόταν για επιμέρους ζητήματα όπως η διάνοιξη οδοφραγμάτων, απέδειξε ότι, όταν διεξάγεται από κοινού με μαζικούς φορείς, φέρνει αποτελέσματα. Αυτό που επιβάλλεται τώρα είναι η διεύρυνση και η μαζική συμμετοχή σε αυτή τη φάση του κοινού μας αγώνα, που κοινό στόχο έχει τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αφεθούν οι οι Τ/Κ να σηκώσουν μόνοι το βάρος του αγώνα όπως συνέβη το 2004 και πριν.

Αυτό το ιστορικό λάθος από τη δική μας πλευρά δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Η παρουσία μας εδώ λοιπόν, σηματοδοτεί αυτή την πραγματικότητα και συνάμα καθορίζει την πρόθεσή μας να πορευτούμε μαζί με τους αγωνιστές συναδέλφους του βορρά.
Η δύναμη του δικοινοτικού κινήματος και η υλοποίηση στόχων που τέθηκαν δείχνουν ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε. Τον ίδιο δρόμο μας δείχνει και η αποφασιστικότητα των συναδέλφων Τ/Κ.

Καλούμε λοιπόν όλους τους εκπαιδευτικούς, τουλάχιστον όσους τρέφουν αγάπη για την Κύπρο, να ορθώσουν το ανάστημά τους και να δράσουν με αποφασιστικότητα στα πλαίσια του αγώνα για επανένωση.

Καλούμε τους συναδέλφους, ιδιαίτερα στη Λάρνακα, που τελευταία στοχοποιήθηκε από τους θιασώτες της μη λύσης και του μόνιμου διαχωρισμού και από τις δυνάμεις που προωθούν το ρατσισμό και τον εθνικισμό, να αντιπαλέψουν αυτή την τάση, έτσι ώστε να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες που να ευνοούν την πορεία προς τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, όπου κι αν βρίσκονται, να πιέζουν τις ηγεσίες για λύση μέσα στο 2011. Να συμβάλουμε αποφασιστικά στη λείανση του εδάφους για λύση μέσα από την προσέγγιση και την καθημερινή επαφή.

Η άσχημη οικονομική κατάσταση στο βορρά και η οικονομική κρίση στο νότο θα βρουν τη μόνιμη τους λύση μέσα στις συνθήκες που θα φέρει η λύση και η επανένωση του νησιού. Αυτό πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους.

Χρίστος Χρίστου
Πλατφόρμα Ε/κ και Τ/λ Εκπαιδευτικών (τμήμα Λάρνακας)