Μαθαίνουμε Ιστορία Μαζί

LEARNING HISTORY TOGETHER


The Association for Historical Dialogue & Research (AHDR) cordially invites you to the launch of its groundbreaking supplementary educational materials produced in the context of the AHDR’s Multiperspectivity and Intercultural Dialogue in Education (MIDE) project , funded by the UNDP- ACT।on Monday 12th March 2012 at 16:00 – 19।30at the Home for Cooperation, UN Buffer Zone, Nicosia(opposite Ledra Palace Hotel)
-------------------------------------------------------------------------------------

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΖΙ

Ο Όμιλος Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας (ΟΙΔΕ) σας προσκαλεί στην επίσημη παρουσίαση του πρωτοποριακού συμπληρωματικού εκπαιδευτικού υλικού που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της δράσης «Πολυπρισματικότητα και Διαπολιτισμικός Διάλογος στην Εκπαίδευση», με χρηματοδότηση από την UNDP-ACT,τη Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012 στις 16:00 – 19.30στο Σπίτι της Συνεργασίας, στη Ελεγχόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη Περιοχή στη Λευκωσία.(απέναντι από το Λήδρα Πάλας)
------------------------------------------------------------------------------------


TARİHİ BİRLİKTE ÖĞRENMEK

Tarihsel Diyalog ve Araştırma Derneği, sizleri12 Mart 2012 saat 16:00 – 19.30 arasındaDayanışma Evi’nde, (BM Ara Bölge, Lefkoşa, Ledra Palas Karşısı)yer alacak olan ve finansmanı UNDP-ACT tarafından yapılan Eğitimde Çokkültürlülük ve Kültürlerarası Diyalog (MIDE) Projesi kapsamında hazırlanan tarih eğitiminde çığır açan yardımcı materyaller lansmanına davet etmekten onur duyar.

"Ο τόπος είναι γέρημος τζ' ο άνθρωπος εν ο τόπος": Εκδηλώσεις Λύκειου Αποστόλου Βαρνάβα για τους στόχους της χρονιάς

Στις 22 και 23 του μήνα, το Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα διοργάνωσε διάφορες δράσεις με γενικό τίτλο «Ο τόπος είναι γέρημος τζι΄ άνθρωπος εν ο τόπος».

Οι δράσεις αυτές είναι σχετικές αφενός με την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και αφετέρου με την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους, που αποτελούν και στόχους της σχολικής χρονιάς, όπως τους έθεσε το Υπουργείο Παιδείας. Ο προσανατολισμός των δράσεων ήταν πολύ συγκεκριμένος: γνώση, προβληματισμός αλλά και ευαισθητοποίηση των μαθητών τόσο για τη φτώχεια και τις κοινωνικές ανισότητες όσο και για την ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους. Έτσι, η αρμόδια επιτροπή επέλεξε ως γενικό τίτλο των δράσεων αυτή την κυπριακή παροιμία, η οποία έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα: ο άνθρωπος κάνει τον τόπο. Χωρίς αυτόν και το σεβασμό στην μοναδικότητά του, ο τόπος είναι έρημος. Το μήνυμα που το Σχολείο ήθελε μα περάσει στους μαθητές ήταν σαφές:

« Να σκέφτεστε. Να μαθαίνετε. Να αναπτύξετε την κριτική σκέψη. Να μη δέχεστε κανένας αποφασίζει για σας ερήμην σας και κυρίως να μην επαναλαμβάνετε άκριτα συνθήματα. Η ζωή, το μέλλον του τόπου δεν είναι ποδόσφαιρο και ομάδα». Στα πλαίσια του ανθρώπινου και δημοκρατικού σχολείου που προωθεί η Πολιτεία, οι νέοι άνθρωποι του τόπου πρέπει να μάθουν να σέβονται τη διαφορετικότητα και να μην βάζουν ταμπέλες στους ανθρώπους.

Την Πέμπτη 22 Απριλίου, οι μαθητές του σχολείου έλαβαν μέρος σε βιωματικά εργαστήρια ή παρακολούθησαν διαλέξεις από διάφορους προσκεκλημένους.
Τα βιωματικά εργαστήρια είχαν τα ακόλουθα θέματα:
- Επιβιώσεις της αρχαίας ελληνικής στην κυπριακή διάλεκτο.
- Η διαχρονία της κυπριακής διαλέκτου-επιδράσεις από ξένους λαούς.
-Αρχιτεκτονική της Κύπρου
-Η ζωή στην Κύπρο πριν από το διαχωρισμό: Παραδοσιακές στολές.
-Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ποιητές.
-Η συμβίωση στα μικτά χωριά πριν από το 1974.
-Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός μέσα από τα παραδοσιακά κυπριακά παραμύθια και ποιήματα.
-Κυπριακή γαστρονομία.
-Μόδα και τρόπος ζωής Κυπρίων.
-Κυπριακός παραδοσιακός γάμος.

Διαλέξεις προς τους μαθητές έδωσαν οι ακόλουθοι:

Νίκος Περιστιάνης: Είναι δυνατή η συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους;
Γιάννης Παπαδάκης:Οδοιπορικό στην πράσινη γραμμή.
Νιαζί Κιζίλγκιουρεκ: Συμβίωση και διαφορετικότητα.

Παρέα με τους άλλους, παρέα με τον εαυτό μας: Δράση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων - Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και ιδιαίτερα των τοπικών κοινωνιών για τα θέματα που αφορούν τους πολιτικούς πρόσφυγες και τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας στην Κύπρο.

Πανίκος Γιωργούδης: Συγκριτική μελέτη στον παραδοσιακό κυπριακό γάμο.
Χρύσανθος Τσουρούλης: Διάλογος με τους μαθητές.
Σενέρ Λεβέντ, Ιμπραχίμ Αζίζ: Μια συνομιλία με τους μαθητές.
Θωμάς Συμεού: «Η φτώχεια στην ποίηση του Παύλου Λιασίδη».
Προβολή ταινίας «LAISSER PASSER» του Κωνσταντίνου Φιλίππου.
Νέαρχος Γεωργιάδης: Ο πολιτισμός, γέφυρα φιλίας

Την Παρασκευή, 23 Απριλίου παρουσιάστηκαν πορίσματα και συμπεράσματα από τις δράσεις της προηγούμενης μέρας.

Παρουσιάστηκαν επίσης τα αποτελέσματα ερωτηματολογίου που είχε δοθεί στους μαθητές σχετικά με τις γνώσεις τους στη Σύγχρονη Κυπριακή Ιστορία και τις στάσεις τους αναφορικά με την ανάπτυξη κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους.

Οι μαθητές είχαν σύντομο αφιέρωμα στην παραδοσιακή κυπριακή ποίηση, όπου με έκπληξη ανακάλυψαν και Τουρκοκύπριους ποιητάρηδες που έγραψαν στην ελληνοκυπριακή διάλεκτο.

Η προσπάθειά των μαθητών τελείωσε με την αναπαράσταση του παραδοσιακού κυπριακού γάμου. Το θέμα επιλέγηκε για ποικίλους λόγους: Είναι ένα ευχάριστο θέαμα, αναβιώνει με αυτόν η παράδοση αλλά κυρίως έχει συμβολικές διαστάσεις. Ο γάμος ενώνει τους ανθρώπους. Δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους να εκφράσουν τη χαρά τους, τα συναισθήματά τους. Κι όταν οι άνθρωποι εκφράζουν συναισθήματα, τη χαρά τη λύπη, το θυμό τους, είναι και πιο εύκολο να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο. Κι όταν γίνει αυτό, ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο...

Συμπέρασμα

Ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα, αφού δεν υπάρχει παρόμοια καταγραμμένη σχολική εμπειρία, έτσι καθηγητές και μαθητές έπρεπε να δημιουργήσουν και να τολμήσουν.

Ήξεραν ότι είχαν να αγγίξουν πολύ ευαίσθητα και παρεξηγημένα θέματα, που ακόμα αποτελούν ταμπού στην κυπριακή κοινωνία. Ωστόσο η προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία. Οι μαθητές ερεύνησαν, μελέτησαν, χόρεψαν, ζωγράφισαν, αυτοσχεδίασαν.

Για τις ανάγκες των βιωματικών εργαστηρίων πήραν μεταξύ άλλων και συνεντεύξεις από ανθρώπους που έζησαν σε μεικτά χωριά πριν το 1974. Από την επαφή τους με τους Τουρκοκύπριους προσκεκλημένους συμπέραναν μεταξύ άλλων ότι δεν πρέπει να αδιαφορούν για το κυπριακό πρόβλημα, γιατί όσο η Κύπρος είναι μοιρασμένη στα δυο υπάρχει κίνδυνος να έχουμε νέους πολέμους και νέες τραγωδίες.

Η διαφορετική θρησκεία και η διαφορετική γλώσσα δεν πρέπει να μας χωρίζουν γιατί είμαστε όλοι άνθρωποι και πρέπει να ζήσουμε μαζί στην πατρίδα μας...

Ο Νιαζί Κιζίκιουρεκ τους είπε μεταξύ άλλων: «Τεσσάρων χρονών έζησα σε αντίσκηνο...Δεν με έδιωξαν οι Ελληνοκύπριοι αλλά κάποιοι φανατικοί... Όλοι οι Γερμανοί δεν είναι Ναζί... Στην Κύπρο έχουν γίνει σφαγές όπου Ελληνοκύπριοι προστάτεψαν Τουρκοκύπριους... Τουρκοκύπριοι προστάτεψαν Ελληνοκύπριους ακόμη και στην εισβολή.

Ένας μαθητής της Γ΄Λυκείου, ο οποίος παρακολούθησε την παρουσίαση του Νίκου Περιστιάνη μας είπε μετά το τέλος της παρουσίασης:

«Είχα τις επιφυλάξεις μου για το θέμα της σημερινής μέρας, αλλά πραγματικά ήταν μια καινοτομία που έφερε κέρδος στον καθένα μας. Μάθαμε, Προβληματιστήκαμε, αναπτύξαμε την κριτική μας σκέψη».

Την Παρασκευή, κατά την αναπαράσταση του κυπριακού παραδοσιακού γάμου, ένας μαθητής σε ρόλο παπά συνέταξε το προικοσύμφωνο, άλλοι μαθητές «κάλεσαν» με γλισταρκές τον κόσμο στο γάμο, κέρασαν ζιβανία, σουτζιούκκο, σταφιδάκια. Και φυσικά από τον κυπριακό γάμο δεν μπορούσε να λείψει το ρέσι και τα λουκούμια. Στήθηκε γλέντι, στο οποίο μαζί με τους μαθητές χόρεψαν και οι καλεσμένοι. Όλοι έφυγαν με έντονα συναισθήματα. Έζησαν ξεχασμένα έθιμα του τόπου, όλοι μιλούσαν για μια εκδήλωση υψηλού περιεχομένου. Κάποιοι συγκινήθηκαν με τα τραγούδια και τα ποιήματα που ακούστηκαν.

Τελικά ο στόχος επιτεύχθηκε. Με πολλή και επίπονη προσπάθεια, τόσο από τους καθηγητές του σχολείου, όσο και από τους μαθητές, οι οποίοι πάντα ανταποκρίνονται όταν έχουν να ασχοληθούν με θέματα που αφορούν το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον του τόπου τους.

(από την εφημερίδα Πολίτης, 9, Μαίου 2010)

Παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση της επιτροπής αναμόρφωσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων της Ιστορίας στο Λύκειο

ΠΡΟΣ

α) Γραφείο Υπουργού Παιδείας (Υπεύθυνος: Κυριάκος Κυριάκου)

β) Επιστημονική Επιτροπή διαμόρφωσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων
κ. Γιώργο Τσιάκαλο (Επικεφαλής)

γ) ΣΕΚΦ (υπ' όψιν Γραμματέα Γ. Μύαρη)

Λευκωσία


Θέμα: Παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής αναμόρφωσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων της Ιστορίας στο Λύκειο


Τα σχόλια που εκφράζονται πιο κάτω ελπίζουμε ότι θα αποτελέσουν μια εποικοδομητική κριτική επί του νέου αναλυτικού προγράμματος για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας, το οποίο έδωσε προ ολίγων ημερών στη δημοσιότητα το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Στο πλαίσιο ενός δημόσιου και δημοκρατικού διαλόγου οι διαφορετικές απόψεις μπορούν και πρέπει να είναι θεμιτές, εφόσον το τελικό ζητούμενο είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης στον τόπο μας. Ως μάχιμοι εκπαιδευτικοί θα ξεκινήσουμε με την αφήγηση κάποιων πραγματικών περιστατικών από την καθημερινή ζωή στο σχολείο, ενώ οι παρατηρήσεις μας θα αφορούν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και συγκεκριμένα στο Λύκειο.

Σίγουρα αποτελεί ζητούμενο η αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων και είναι ένα από τα προαπαιτούμενα της μεταρρύθμισης και του εκσυγχρονισμού εκπαιδευτικού συστήματος του τόπου μας. Πιστεύουμε ότι οι εργασίες προχωρούν με επιστημονική μεθοδολογία, με χρονοδιαγράμματα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, με όραμα, με σαφείς στόχους και με δημοκρατικές διαδικασίες για τη λήψη απόφασης. Κι όμως σε πολλούς εκπαιδευτικούς αρχίζει να δημιουργείται η εντύπωση πως τίποτε δεν αλλάζει στη περιεχόμενο και στη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας (τουλάχιστον στη δευτεροβάθμια εκπ-ση). Απαιτείται ουσιαστική αλλαγή κι όπως λέει ο ποιητής για την ελευθερία «θέλει αρετήν και τόλμη», στα εκπαιδευτικά θέματα παρατηρούμε ότι αρετή υπάρχει, το ζητούμενο είναι η τόλμη.
Κάθε πραγματική αλλαγή -γι’ αυτούς που τη βιώνουν- εμπεριέχει τα στοιχεία της απώλειας, του άγχους και του αγώνα, και το γεγονός αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται ως φυσικό και αναπόφευκτο, σύμφωνα με τον Marris, ενώ και ο Schỏn εκφράζει την ίδια ιδέα όταν αναφέρει πως κάθε πραγματική αλλαγή περνά μέσα από τη ζώνη της αβεβαιότητας (Fullan, 2001, σ.σ. 30-31). Ποιοι όμως είναι αυτοί λοιπόν που πραγματικά φοβούνται την αλλαγή στο αναλυτικό πρόγραμμα της Ιστορίας;
Μήπως όσοι εμμένουν στην εθνοκεντρική αφήγηση της Παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής Ιστορίας; Ή όσοι πιστεύουν ότι οι μαθητές είναι ακόμα ανώριμοι για μια πολυπρισματική θεώρηση της Ιστορίας, που θα τους έφερνε σε επαφή και με άλλες ερμηνείες των ιστορικών γεγονότων πέρα από τις κυρίαρχες οι οποίες για χρόνια εν είδει κατήχησης έχουν επιβληθεί κατά τη διδασκαλία της Ιστορίας;
Είναι φανερό ότι το θεωρητικό υπόβαθρο, η φιλοσοφία- οι αρχές στην οποία στηρίζεται η εκπόνησή των νέων αναλυτικών ήταν αποδεκτά απ’ όλους όσοι συμμετείχαν σε όλες τις επιτροπές εκπόνησης των «νέων» αναλυτικών. Παρ’ όλα αυτά παρατηρούμε ότι στην πρόταση που υποβλήθηκε για το μάθημα της Ιστορίας δεν ακολούθησε τις γενικές αρχές του νέου αναλυτικού. Συγκεκριμένα παρατηρούμε ότι:
Δεν παρατηρείται αξιοπρόσεκτη μείωση του όγκου της ύλης.
Η νέα πρόταση ουσιαστικά αντιγράφει το υφιστάμενο αναλυτικό πρόγραμμα.
Εξακολουθεί να ισχύει η λογική της γραμμικής χρονολογικής αφήγησης γεγονότων, κυρίως πολιτικών και πολεμικών εις βάρος της κοινωνικής Ιστορίας και της Ιστορίας του παγκόσμιου πολιτισμού. Έτσι, τα παιδιά ταυτίζουν την Ιστορία με τον πόλεμο και οι πόλεμοι των εθνών καθίστανται η πεμπτουσία της παρουσίας του ανθρώπου στη γη. Ακόμα, με τη λογική αυτή, η πιο ενδιαφέρουσα και σημαντική περίοδος της Ιστορίας της Κύπρου, η περίοδος από το 1878 ως το 1960 και μέχρι σήμερα-γιατί σχετίζεται με τις σημερινές συνθήκες που επικρατούν στον τόπο μας-θα εξακολουθήσει να διδάσκεται στην Γ’ Λυκείου στο τέλος της χρονιάς, ως τελευταίο κεφάλαιο, σε μια χρονική στιγμή που το μόνο πράγμα που απασχολεί τους τελειόφοιτους είναι η έξοδός τους από τη μαθητική ζωή, οι Παγκύπριες Εξετάσεις, οι σπουδές, ή η στρατιωτική θητεία.
Εξακολουθεί να ισχύει η λογική της κάλυψης ενός όγκου ύλης όπως καταγράφεται μέσα στο ένα σχολικό βιβλίο. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι σχολικές μονάδες έχουν τη δυνατότητα επιλογής του βιβλίου που θα χρησιμοποιήσουν, χωρίς να ξεφεύγουν από το γενικό πλαίσιο που ισχύει για όλη τη χώρα.
Βέβαια στον τόπο μας απέχουμε πολύ ακόμα από το σημείο αυτό, όμως θα ήταν καλό οι σχολικές μονάδες σταδιακά να αποκτήσουν αυτή τη δυνατότητα, στο πλαίσιο μιας περιορισμένης στην αρχή αυτονομίας, η οποία θα σήμαινε αυτόματα τη μετάθεση ενός μεγάλου μέρους της ευθύνης για τη διδασκαλία στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και στις ίδιες τις σχολικές μονάδες, καθώς και την ανάληψη της ευθύνης για τα αποτελέσματα των μαθητών τους. Αντί να επικρίνουν κάποια ακατάλληλα για τους μαθητές τους διδακτικά εγχειρίδια, να επιλέγουν συλλογικά άλλα καταλληλότερα, να επιλέγουν διαφόρων ειδών πηγές μ’ έναν έγκαιρο προγραμματισμό. Αυτό μπορεί να εισαχθεί αρχικά σε ορισμένες σχολικές μονάδες, που θα επιδείξουν τον δέοντα ζήλο και σε μια τάξη μόνο. Η επιλογή μπορεί να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του μαθητικού πληθυσμού της μονάδας τους. Έχουμε την ισχυρή πεποίθηση ότι, αν εγκαταλειφθεί η λογική της γραμμικής αφήγησης της Ιστορίας και η λογική του ενός βιβλίου τουλάχιστον σε μια μόνο τάξη μέχρι να αποφασιστεί ο δεκαετής κύκλος σπουδών (δεκάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση) -εμπόδιο που επικαλείται η Επιτροπή-αυτό θα σημαίνει την εισαγωγή ενός εντελώς νέου τρόπου διδασκαλίας και μάθησης, που είναι, πιστεύουμε, η ουσία μιας μεταρρύθμισης και όχι μια απλή προσθαφαίρεση ύλης ή μετάθεση διδακτικών περιόδων από ένα κεφάλαιο σ’ ένα άλλο ή συστάσεις προς τους εκπαιδευτικούς για τη χρήση πολλαπλών πηγών, τις επισκέψεις σε μουσεία κ.λ.π., γιατί όλα αυτά πάνε χρόνια και που τα γνωρίζουμε και που τα συζητάμε μεταξύ μας, αλλά που λίγο τα εφαρμόζουμε, αγκυλωμένοι στην κάλυψη της ύλης και παραδομένοι στην ασφάλεια του μοναδικού βιβλίου ‘Ευαγγελίου’. Εάν μειωθεί δραματικά η διδακτέα ύλη και οι σχολικές μονάδες έχουν το δικαίωμα επιλογής μέσα από διάφορους θεματικούς κύκλους-αναφερόμαστε πάντα στο Λύκειο- θα μπορούν να επιλέγουν τους καταλληλότερους για τους μαθητές τους και να εφαρμόσουν όλες εκείνες τις νέες και κυρίως αποδοτικότερες, αλλά και πιο ευχάριστες μεθόδους διδασκαλίας. Όλη η Βυζαντινή περίοδος της Ιστορίας της Κύπρου μπορεί να διδαχτεί μόνο μέσα από το θεματικό κύκλο «Βυζαντινή Τέχνη της Κύπρου» με επισκέψεις σε βυζαντινές εκκλησίες και μουσεία (υπάρχει πλήθος πηγών που μπορούν να αναζητήσουν εκπαιδευτικοί και μαθητές). Οι πόλεμοι των Ελλήνων, που πάντα τους συγχύζουν οι μαθητές μας, μπορούν να ενταχθούν στο θεματικό κύκλο ‘Ιμπεριαλισμός’ (Περσική εκστρατεία κατά των Ελλήνων, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Οθωμανική Αυτοκρατορία, πόλεμος στο Βιετνάμ κ.ο.κ., με την αποικιοκρατία παράλληλα, σύγχρονη και αρχαία με ένα παγκόσμιο χάρτη (αναφέρουμε κάποια μόνο ενδεικτικά παραδείγματα). Τα γεγονότα, τα αίτια και οι συνέπειες, οι αντιδράσεις των ανθρώπων είναι διαχρονικές, οι μαθητές βλέπουν την Ιστορία στην ολότητά της, ασκούν την κριτική σκέψη, εργάζονται πολυπρισματικά με διάφορες πηγές, κάνουν συγκρίσεις, εντοπίζουν ομοιότητες και διαφορές, αντιλαμβάνονται την ιστορική συνέχεια και την αλλαγή, ξεφεύγοντας επιτέλους από την πλήξη της γραμμικής αφήγησης του ενός μεμονωμένου ιστορικού γεγονότος από το ένα σχολικό εγχειρίδιο. Ή ακόμα, πόσο ενδιαφέρον θα είχε για το μαθητή να δουλέψει σε ενότητες όπως η μετεξέλιξη των αρχαίων κοινωνιών της Ανατολ. Μεσογείου, ο θεσμός της δουλείας, η εμφάνιση και εξέλιξη των θρησκειών στις ακτές της Μεσογείου-κοιτίδας θρησκειών δίνοντας έμφαση στην κατανόηση των διαφορών και των ομοιοτήτων τους, γιατί παρουσιάζουν ομοιότητες, θέτοντας έτσι σε εφαρμογή τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, ή ακόμα η εξέλιξη της κατοικίας των ανθρώπων, της διατροφής, της διασκέδασης και τόσων άλλων δραστηριοτήτων που αφορούν το ανθρώπινο γένος. Εκτός και αν, ως εκπαιδευτικό σύστημα, πιστεύουμε ότι ο ρόλος της διδασκαλίας της Ιστορίας είναι να τονίζει στο μαθητή τη μοναδικότητα του δικού μας λαού σ’ αυτόν τον πλανήτη.
Προσωπικά, πιστεύουμε ότι η πρόταση που έχει κατατεθεί από τους Πανεπιστημιακούς για το αναλυτικό πρόγραμμα της Ιστορίας, χρειάζεται να περιλάβει κάποιες ουσιώδεις αλλαγές, κάποιες καινοτομίες, έστω και σε μία τουλάχιστον τάξη σε αρχικό στάδιο, η οποία εισηγούμαστε να είναι η Β΄ Λυκείου ή η Γ΄ Λυκείου (κοινού κορμού), ώστε πραγματικά να μπορεί να αποκαλείται μεταρρυθμιστικό μέτρο, γιατί πιστεύουμε ότι πραγματικά η διδασκαλία της Ιστορίας χρειάζεται τομές για να καταλήξει στο ζητούμενο όλων, εκπαιδευτικών, κοινωνίας και πολιτείας, που δεν είναι άλλο από τη μάθηση των μαθητών μας.

Μαρία Μαυραδά - Λύκειο Λακατάμιας
Βασίλης Καφαντάρης - Λύκειο Παλουριώτισσας vaskaf@gmail.com
(Εκπαιδευτικοί στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση που συμμετείχαν στην Επιτροπή για τη διαμόρφωση των νέων αναλυτικών προγραμμάτων της Ιστορίας.

Λευκωσία
15 Απριλίου 2010

Παγκόσμια Ημέρα της Γης

Όνειρα σε μια άλλη γλώσσα - Ντοκυμαντέρ της κ. Ρικάκη για το σχολείο της Φανερωμένης

Benim Adım Barış - Με λένε Ειρήνη

Μια κοινή παραγωγή Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων μαθητών της ΕΔΟΝ και της Νεολαίας του Κόμματος Ενωμένη Κύπρος (ΒΚΡ).



Με λένε Ειρήνη - Benim Adım Barış - The best free videos are right here

Ο στόχος για την ειρηνική συμβίωση με τους Τ/κ- Αποκρυπτογραφώντας τα ρεπερτόρια ενός στόχου, του Μ. Ζεμπύλα

Παραθέτουμε πιο κάτω την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσιάση του κ. Μιχ. Ζεμπύλα (Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου), η οποία έγινε στα πλαίσια των σεμιναρίων που οργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας πρόσφατα, σχετικά με τους υπό έμφαση στόχους. Στη συνέχεια θα παραθέσουμε κι άλλο υλικό από τα πρόσφατα αυτά σεμινάρια. Μπορείτε φυσικά να επισκεφτείτε και την ιστοσελίδα του υπουργείου παιδείας.


eisigisi_zempylas[1]

Α' Στόχος Σχολικής Χρονιάς -Υλικό για Εκπαιδευτικούς Δημοτικής Εκπαίδευσης

Α' Στόχος Σχολικής Χρονιάς -Υλικό για Εκπαιδευτικούς Μέσης Εκπαίδευσης

Ταξίδι φυγής

Στερεότυπα (Έκθεση Γ' Γυμνασίου)

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ

Ταξίδι φυγής
Ένα παιχνίδι που σου δίνει την ευκαιρία να βιώσεις τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας

1ο βήμα: Πληκτρολογήστε στον υπολογιστή σας τη διεύθυνση http://www.taxidifygis.org.cy/

2ο βήμα: Επιλέξτε “Άνοιξε σε μεγάλο παράθυρο”.

3ο βήμα: Επιλέξτε “Παίξτε”.

4ο βήμα: Γράψτε το όνομά σας και επιλέξτε μία από τις δύο επιλογές που σας δίνονται.

5ο βήμα: Στο μέρος με τον τίτλο “Καινούρια ζωή, Απώλεια και πρόκληση”, επιλέξτε τον αριθμό 2.

6ο βήμα: Διαβάστε προσεχτικά τη σημείωση που εμφανίζεται και παίξτε!

7ο βήμα: Μπείτε στα καταστήματα, “ακουμπώντας” τα με το ποντίκι.

8ο βήμα: Για να διαβάσετε αυτά που λένε οι άνθρωποι πρέπει να τους “ακουμπήσετε ” με το ποντίκι. Θα μπορέσετε να βγείτε από ένα κατάστημα, εάν έχετε ήδη μιλήσει με όλους τους ανθρώπους.

9ο βήμα: Καθώς παίζετε, καταγράψτε στον πίνακα που ακολουθεί, τον τρόπο που οι διάφοροι άνθρωποι σας αντιμετωπίζουν.

Αν βρείτε το παιχνίδι ενδιαφέρον, δοκιμάστε να το παίξετε από την αρχή μέχρι το τέλος!!!

Προκαταλήψεις (Έκθεση Γ' Γυμνασίου)

Α. ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ
Η τάξη χωρίζεται σε μικρές ομάδες και η κάθε μία συζητά αν ανήκει στις ακολουθίες κατηγορίες: «Έχω προκαταλήψεις», «έχω λίγες προκαταλήψεις», «έχω πολλές προκαταλήψεις», ή «δεν έχω προκαταλήψεις».
Κάθε ομάδα θα γράψει πέντε προκαταλήψεις που υπάρχουν στην ομάδα. Μετά θα ανταλλάξουν τη λίστα τους με αυτή μιας άλλης ομάδας. Η ομάδα συζητά την καινούργια λίστα με τις καινούργιες προκαταλήψεις, αν υπάρχουν, και σκέφτονται τους λόγους για τους οποίους έχουν αυτές τις προκαταλήψεις. Η κάθε ομάδα παρουσιάζει τα συμπεράσματά της και ακολουθεί συζήτηση στην τάξη.
Στόχος της άσκησης: Κατανόηση για την δημιουργία προκαταλήψεων, αρνητικών στάσεων ή αντιλήψεων για ανθρώπους ή ομάδες ανθρώπων, που δεν ξέρουμε πολλά για αυτούς.

Β. ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΕΜΠΕΔΩΣΗ ΓΝΩΣΕΩΝ
Οι μαθητές για μια εβδομάδα παρακολουθούν τον ημερήσιο τύπο και μαζεύουν άρθρα σχετικά με το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Μπορούν να παρακολουθήσουν και τον ξένο τύπο (Ελλάδα, Αγγλία κλπ).
Θα φωτοτυπήσουν στη συνέχεια όλα τα σχετικά άρθρα και θα σημειώσουν, ανά ζευγάρια,
όλα τα δεδομένα που υπάρχουν με ένα χρώμα. Στη συνέχεια θα εντοπίσουν και θα
σημειώσουν με άλλο χρώμα όλες τις λέξεις που εκφράζουν συναισθήματα ή προκαταλήψεις.

Γ. ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Θα συζητηθεί στην τάξη το άρθρο 30 της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:
«Καμία διάταξη της παρούσας Διακήρυξης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι παρέχει σε ένα κράτος, σε μια ομάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλλονται σε αυτήν.»

Το τελευταίο άρθρο της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μιλά για την ευθύνη όλων να σεβαστούν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων. Καμία εξουσία, κοινότητα, σχολείο ή άτομο δεν μπορεί να ασχολείται με δραστηριότητες που εμποδίζουν άλλους ανθρώπους να ασκούν τα δικαιώματά τους και να απολαμβάνουν τις ελευθερίες τους. Η έκφραση απόψεων δεν απαγορεύεται (ελευθερία συνείδησης και σκέψεως), αλλά όταν οι απόψεις παραβιάζουν τα δικαιώματα άλλων ανθρώπων τότε θα πρέπει να απαγορεύονται. Για παράδειγμα, οι απόψεις ρατσιστικού περιεχομένου, οι οποίες ενδεχομένως να ενισχύσουν ξενοφοβικά αισθήματα, απαγορεύονται αφού παραβιάζουν την ίδια την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Ελευθερία δεν σημαίνει να απειλούνται και να πληγώνονται/προσβάλλονται άλλοι. Να συζητηθεί στην τάξη, με παραδείγματα, πώς κάποιες φορές η απόλυτη ελευθερία έκφρασης της γνώμης μπορεί να πληγώσει ή να προσβάλει άλλους ανθρώπους.

Μπορούν να συζητηθούν καταστάσεις στην τάξη που έχουν βιώσει οι μαθητές και όπου οι ίδιοι ή άλλοι έχουν περάσει τα όρια τους. Να συζητηθούν και όροι όπως σεβασμός και πρόληψη. Μπορεί να ζητηθεί από τους μαθητές να ψάξουν πληροφορίες για τη νομοθεσία στην Κύπρο σχετικά με αδικήματα φυλετικών διακρίσεων και το αδίκημα της υποκίνησης μίσους εναντίον συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού.