Χρ. Ζάνος - Φόνος '64 και Γεν. Εισαγγελέας

10/02/2009

"Η Σημερινή"

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Μ Ε ΕΚΔΗΛΗ, στο γράψιμο, ψυχική συντριβή, ο 63χρονος σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας και συνταξιούχος εκπαιδευτικός κ. Χρίστος Ζάνος, δημοσίευσε την Κυριακή στον «Πολίτη» μία συνταρακτική ομολογία. Επί 45 χρόνια ο ίδιος συγκάλυπτε μία εν ψυχρώ δολοφονία αθώου μεσήλικα Τ/κ ποδηλάτη, που παρουσιάστηκε ως θανατηφόρο τροχαίο στην περιοχή Σακάρια της Αμμοχώστου και την οποία διέπραξε γνώριμός του, τότε, 22-23χρονος οδηγός φορτηγού οχήματος, στο οποίο, κατά τη στιγμή του φόνου, ο κ. Ζάνος 18χρ, ήταν συνοδηγός. Η δολοφονία, καθώς γράφει ο κ. Ζάνος, διαπράχθηκε ένα απόγευμα του Ιουλίου 1964 και την επόμενη μέρα δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες ως τροχαίο, με θύμα τον Τ/κ ποδηλάτη Σ. Αλί. Μ. Άρα, μπορεί να εντοπισθεί η είδηση στους τόμους των εφημερίδων του Ιουλίου 1964. Για τον δράστη ο κ. Ζάνος έγραψε ότι το όνομά του άρχιζε από «Γ» και ότι ήταν ο νεότερος από τέσσερεις αδελφούς, των οποίων το επίθετο άρχιζε επίσης από «Γ», είχαν εταιρεία φορτηγών και «ήσαν γνωστοί ως τα πρωτοπαλίκαρα του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη στην επαρχία Αμμοχώστου». Ο κ. Ζάνος, συνοδηγός στο φορτηγό που οδηγούσε ο «Γ», γράφει ότι, τυχαία συνάντησαν στον δρόμο τον Τ/κ ποδηλάτη, για τον οποίο ο οδηγός είπε ότι, «ξέρω τον τούντον ππεζεβένκην τον βρωμόσσιυλλον, τώρα εννά του δείξω εγιώ» και τον σκότωσε οδηγώντας το φορτηγό κατά πάνω του. Ο κ. Ζάνος πρόσθεσε, στην ομολογία του, ότι ο οδηγός «Γ» έβγαλε περίστροφο και απείλησε τον ίδιο, «αν ανοίξεις το στόμα σου, είσαι τζιαι σου τελειωμένος. Εν είδες τίποτε, εν άκουσες τίποτε, ούτε σήμερα, ούτε αύριον, ούτε στον αιώνα τον άπανταν». Έκτοτε, καθώς γράφει ο κ. Ζάνος, υποφέρει από αϋπνίες εξ αιτίας του ψυχικού τραύματος που του προκάλεσε το φονικό στο οποίο υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας και το συγκάλυπτε από τα 18 ώς τα 63 του χρόνια.
Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ συγκάλυψης και η καταγγελία διάπραξης του φόνου, γενόμενη μάλιστα δημοσίως και διά του Τύπου, επιβάλλει την άνευ χρονοτριβής, αυτεπάγγελτη ενεργοποίηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, που έχει την ανώτατη και αποκλειστική αρμοδιότητα των ποινικών διαδικασιών. Από την Κυριακή 8.2.09 το πρωί, που κυκλοφόρησε η εφημερίδα «Πολίτης», ο Γενικός Εισαγγελέας επιφορτίζεται το καθήκον να διατάξει την άμεση έναρξη ανακρίσεων για την εξιχνίαση της καταγγελθείσας δολοφονίας. Κακούργημα για το οποίο οι νόμοι της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν προβλέπουν παραγραφή, λόγω της παρέλευσης 45 ετών. Άρνηση ή ολιγωρία του Γ. Εισαγγελέα για έναρξη της ποινικής διαδικασίας, δεν σημαίνει απλώς ότι παραλείπει το υπό του νόμου επιβεβλημένο καθήκον του, αλλά, κατά μείζονα λόγο, εκλαμβάνεται ως συνέργεια του κράτους, στη συγκάλυψη δολοφονίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορεί, άραγε, η «Χαραυγή» του 2009, να αναδημοσιεύσει από την τελευταία σελίδα της «Χαραυγής» της 15.1.1964 ότι, όσα ισχυρίστηκε στη «Χαραυγή» της 26.1.09 ο δρ. Ρολάνδος Κατσαούνης, αποτελούσαν ΕΚΤΟΤΕ «ασύστολα ψεύδη της Άγκυρας» και «μια νέα συντονισμένη και αισχρή προπαγανδιστική συκοφαντία σχετικά με την εκταφή 21 πτωμάτων στο τουρκικό κοιμητήριο Αγίου Βασιλείου»;

Καθολική καταδίκη της βεβήλωσης

10/02/2009

"Η Σημερινή"

Καθολική καταδίκη απ' όλα τα ελληνοκυπριακά κόμματα συνάντησε η βεβήλωση του μουσουλμανικού κοιμητηρίου στα Πολεμίδια.Ο Γ. Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού χαρακτήρισε την πράξη απαράδεκτη και την απέδωσε σε ακραία και σοβινιστικά στοιχεία, τα οποία προκαλούν αχρείαστη τριβή και αντιπαράθεση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Παρατήρησε ότι «δεν είμαστε μια κοινωνία στην οποία διαβιούν μόνο Έλληνες» και βρήκε την αφορμή για να ζητήσει να γίνει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση «για να αλλάξουμε νοοτροπία και σε αυτά τα ζητήματα». Ανέφερε επίσης ότι το ΑΚΕΛ θα αντιμετωπίσει με πάρα πολλή αποφασιστικότητα φαινόμενα σοβινισμού.Ο Αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκος Τορναρίτης εξέφρασε αποτροπιασμό για τους βανδαλισμούς και τους χαρακτήρισε το λιγότερο ντροπή. «Ο οικουμενικός ελληνισμός δεν μας δίδαξε ποτέ τέτοιες συμπεριφορές, αλλά μάς δίδαξε το σεβασμό στη διαφορετικότητα», είπε. Τόνισε ακόμη πως η Αστυνομία πρέπει να επιτελέσει το έργο της και να οδηγήσει τους ενόχους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Δεν πρέπει, κατέληξε, να αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο περιστατικό, αλλά το κακό να κτυπηθεί στη ρίζα του.Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν δήλωσε ότι οι βανδαλισμοί έχουν στόχο να περιπλέξουν τα πράγματα και να δημιουργήσουν πολιτικό αντίκτυπο ή πολιτικές προεκτάσεις που δεν είναι το καλύτερο αυτή την περίοδο. Τόνισε ότι τα πολιτιστικά μνημεία πρέπει να διαφυλαχθούν, διότι είναι πλούτος ολόκληρου του λαού.Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου χαρακτήρισε ρατσιστική την ενέργεια των άγνωστων βανδάλων και ζήτησε τη σύλληψη και παραδειγματική τιμωρία τους.Το Κίνημα Οικολόγων τονίζει ότι οι ενέργειες αποτελούν προσβολή για τον πολιτισμό της χώρας και του λαού μας και προσθέτει ότι η κυπριακή κοινωνία οφείλει να αποδίδει τον πρέποντα σεβασμό στα ήθη των άλλων ανθρώπων. Καλεί τις Αρχές να οδηγήσουν τους ενόχους στη Δικαιοσύνη.Η ΝΕΔΗΣΥ με ανακοίνωσή της εκφράζει αποτροπιασμό για τη βεβήλωση και τονίζει ότι τέτοιες πράξεις υποσκάπτουν την προσπάθεια για εξεύρεση λύσης και επανένωσης της πατρίδας μας και εξυπηρετούν τη ντενκτασική πολιτική και όσους στην άλλη πλευρά προωθούν τη διχοτόμηση.Η ΕΔΟΝ με ανακοίνωσή της εκφράζει αποτροπιασμό για την ενέργεια γνωστών-αγνώστων κύκλων να γεμίσουν τον εκδρομικό χώρο των Πλατανιών με υβριστικά, εθνικιστικά συνθήματα το βράδυ πριν από την πραγματοποίηση της κοινής εκδήλωσης, την οποία συνδιοργάνωσαν η ΕΔΟΝ και η νεολαία του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος.Τα υβριστικά συνθήματα καταφέρονταν κατά της ΕΔΟΝ, του ΑΚΕΛ, του Προέδρου της Δημοκρατίας, των Τουρκοκυπρίων και των μεταναστών που ζουν στην Κύπρο.

Ερωτηματολόγιο Εθνικής Σύγχυσης για μαθητές και μεγάλους

10/02/2009

"Η Σημερινή

Τάκη Χ. Ευδόκα

Είναι τρομακτικό το Ερωτηματολόγιο για τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, όπως δημοσιεύτηκε στη «Σ» στις 5/2/2009. Και έχω επίγνωση της λέξης «τρομακτικό». Και αν ο μαθητής δεν μπορεί να δώσει καμιά απάντηση; Και αν σχηματίσει μια μεροληπτική στάση υπέρ των Τ/κ, αφού διαπιστώσει ότι δεν γνωρίζει ορισμένα πράγματα;Για να μη γενικολογούμε χωρίς αντικείμενο, ας δούμε τα ερωτηματολόγια. Δημοσιεύονται οι ερωτήσεις 3 έως 19. Στην ερώτηση 6 ερωτάται ο μαθητής: «Πιστεύεις ότι το σχολικό εγχειρίδιο της Ιστορίας παρέχει αρκετό υλικό για τις σχέσεις Ε/κ και Τ/κ;». Ούτε οι ενήλικες το γνωρίζουν αυτό. Καλείται ο μαθητής να γνωρίζει αν το υλικό είναι αρκετό ή όχι. Πού ανέπτυξε τα κριτήρια για να το γνωρίζει; Αν γνωρίζει για τις σχέσεις των Ε/κ και Τ/κ, σημαίνει ότι έχει αρκετό και σωστό κριτήριο για τις σχέσεις;Στην επόμενη ερώτηση, αρ. 7: «Γνωρίζεις ότι οι πρώτοι τουρκοκυπριακοί πυρήνες πληθυσμού δημιουργήθηκαν τον καιρό της τουρκοκρατίας;». Κανένας δεν γνωρίζει την απάντηση. Ούτε οι μεγάλοι. Με βεβαιότητα θα του προκαλέσει του μαθητή σύγχυση εθνικής και ένα αίσθημα ότι είναι εντελώς ανιστόρητος. Ένα αίσθημα ότι είναι μετέωρος ιστορικά, ότι δεν γνωρίζει πού στέκεται. Ερώτηση 12: «Γνωρίζεις ότι υπάρχουν πολλοί Τ/κ αγνοούμενοι και πρόσφυγες μετά τις διακοινοτικές διαταραχές του 1963-1964, το 1967 και το 1974;».Στο μυαλό του μαθητή πιθανόν να δημιουργηθεί η σκέψη ότι, αφού «υπάρχουν τόσοι πολλοί πρόσφυγες, μήπως τους σκοτώσαμε εμείς, οι Ε/κ; Και γιατί; Ποιος προκάλεσε τις διαταραχές αυτές; Και από την πλευρά μας, δεν αγνοείται κανένας; Τελικά, τι είμαστε; Φονιάδες, εθνοκτόνοι; Και μάλιστα σε τρεις διαφορετικές περιόδους, το 1963-64, το 1967 και το 1974;».Ερώτηση 14: «Γνωρίζεις ότι από το 1963-64 οι Τ/κ ήταν αποκλεισμένοι σε πολύ μικρή έκταση γης;». «Όχι, μπαμπά», θα απαντήσει υποθετικά. «Φαίνεται ότι εμείς τους αναγκάσαμε να περιοριστούν σ' αυτό το μικρό χώρο. Ζούσαν σε γκέτο για δεκαετίες οι καημένοι». Πού να γνωρίζει, ή καλύτερα, ποιος θα του 'μαθε ότι οι Τ/κ αυτοεγκλωβίστηκαν, ότι τότε τους υποχρέωνε το καθεστώς Ντενκτάς κατά καραβάνια (εμείς οι παλαιότεροι το θυμούμαστε) να εγκαταλείπουν τις ελεύθερες περιοχές, π.χ. τη Λεμεσό ή την Πάφο, και να εγκλωβίζονται εκεί που τους διέτασσαν; Λέω εγώ: Γνωρίζεις ότι η γη στην οποίαν αυτοεγκλωβίστηκαν είναι το 37%, ενώ αυτοί ήταν το 18%; Γνωρίζεις ότι οι παραλίες που κατέχουν είναι πολύ μεγαλύτερες από τις δικές μας, που είμαστε το 80%;Θα μπορούσα να συνεχίσω με πολλά ερωτηματικά για το Ερωτηματολόγιο του Υπουργείου Παιδείας. Σταματώ, γιατί ελπίζω να πήρατε μια γεύση της σύγχυσης που προκαλεί, ίσως και του αισθήματος της αμάθειας στους νέους μας.

Ταξίδι φυγής

Με αφορμή το ψήφισμα της “Πρωτοβουλίας Γονέων και Αποφοίτων Αγγλικής Σχολής”

Φεβρουάριος 2009

Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών
ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ
[ Ελληνοκυπριακό τμήμα ]

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Καταρχάς θα θέλαμε να χαιρετίσουμε το ήπιο ύφος και την αναγνώριση κάποιων βασικών αρχών, όπως η πολυπολιτισμικότητα, στο ψήφισμα της “Πρωτοβουλίας Γονιών και Αποφοίτων της Αγγλικής Σχολής”. Επειδή όμως η Πρωτοβουλία φαίνεται να συνεχίζει να αντιτάσσεται στον εκσυγχρονισμό της Αγγλικής Σχολής και στις αναγκαίες μεταρυθμίσεις, που προκύπτουν από το γεγονός της μαζικής παρουσίας Τουρκοκυπρίων μαθητών, θεωρούμε ότι πρέπει να απαντήσουμε στην ουσία των ζητημάτων που θέτει.
Στην όλη προσέγγισή της η Πρωτοβουλία υποπίπτει σε μια θεμελιώδη αντίφαση. Από τη μια αποδέχεται τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Αγγλικής Σχολής, όπως αυτός επαναδιαβεβαιώθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, και από την άλλη ζητά στην ουσία εφαρμογή πρακτικών που αρμόζουν σε μονοκοινοτικό σχολείο. Πολυπολιτισμικότητα σημαίνει σεβασμός στη διαφορετικότητα, σημαίνει αρμονική συνύπαρξη των διαφόρων εθνοτικών και πολιστικών κοινοτήτων χωρίς μια από αυτές, έστω πλειοψηφική, να καθορίζει την κανονικότητα. Δεν νοείται πολυπολιτισμικότητα και ταυτόχρονα να κυριαρχούν τα ελληνο-χριστιανικά ιδεώδη, εκτός βέβαια και αν οι Τουρκοκύπριοι αντιμετωπιστούν ρατσιστικά ως δεύτερης κατηγορίας μαθητές. Το σεβασμό που απαιτούν για την “ελληνικότητα”, είναι μήπως έτοιμοι να τον δεκτούν για την “τουρκικότητα”; Επειδή η Αγγλική Σχολή δεν είναι ελληνορθόδοξη κοινοτική, αλλά χριστιανική, μη δογματική και, σύμφωνα με γνωματεύσεις δυο Γενικών Εισαγγελέων, δια-κοινοτική σχολή.
Η αντίληψη της Πρωτοβουλίας ότι διεξάγεται ένα πολιτικό πείραμα στην Αγγλική Σχολή είναι παραπλανητική και λανθασμένη. Στην Αγγλική Σχολή διεξάγεται μια εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση που λαμβάνει υπόψη της την αναδυόμενη πολιτική πραγματικότητα στην Κύπρο, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003. Αυτή τη στιγμή η Αγγλική Σχολή αποτελεί ένα από τα ελάχιστα μιχτά σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως τέτοιο αποτελεί μοντέλο ειρηνικής συμβίωσης και συνύπαρξης Ε/κ και Τ/κ μαθητών. Για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ως μιχτό σχολείο χρειάζονται μια σειρά από μέτρα που να επιβεβαιώνουν και διασφαλίζουν τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των μαθητών διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής και να μην αποκλείουν μια σημαντική μερίδα μαθητών, όπως π.χ. με τον ελληνικό εθνικό ύμνο ή με τις ελληνικές εθνικές γιορτές. Επειδή ο ρατσισμός υπάρχει τόσο στην κυπριακή κοινωνία όσο και στα σχολεία της -και η Αγγλική Σχολή δεν αποτελεί εξαίρεση-, η πολιτική απραξία, τόσο στο σχολείο όσο και στην κοινωνία ευρύτερα, αποτελεί στρουθοκαμηλισμό μπροστά στις υπαρκτές και καταγεγραμμένες σε επιστημονικές έρευνες ρατσιστικές συμπεριφορές.
Η Αγγλική Σχολή, όπως και κάθε σχολείο μιας δημοκρατικής κοινωνίας, οφείλει να δημιουργεί κριτικά σκεπτόμενους, δημοκρατικούς πολίτες. Και εδώ βρίσκεται η δεύτερη θεμελιώδης αντίφαση της Πρωτοβουλίας. Που από τη μια θέλει το σχολείο έξω από το πολιτικό γίγνεσθαι και από την άλλη προσπαθεί να επιβάλει τη δική της πολιτική αντίληψη για την κυπριακή ιστορία. Το σχολείο δεν βρίσκεται και δεν μπορεί να βρίσκεται έξω από την κοινωνία. Η διακοινοτική συμφιλίωση, ο αντι-ρατσισμός και ο αλληλοσεβασμός των κοινοτήτων δεν αποτελούν κομματικές θέσεις που επιβάλλονται, αλλά καθολικά αποδεκτούς πολιτικούς στόχους της κυπριακής κοινωνίας και πολιτείας που καλλιεργούνται και στο σχολείο. Αν η Πρωτοβουλία είναι το σύγχρονο χαρακτήρα της κυπριακής κοινωνίας που αντιστρατεύεται από την σκοπιά του “ελληνισμού”, ας το πει καθαρά χωρίς υπεκφυγές.
Τέλος η Πρωτοβουλία ας κατανοήσει ότι η διδασκαλία της ιστορίας της Κύπρου δεν αποτελεί τρόπο εθνικής κατήχησης και μέθοδο κρατικής προπαγάνδας, αλλά προσπάθεια κριτικής κατανόησης του παρελθόντος σε σχέση με το μέλλον της χώρας μας. Η μανιχαϊστική ιστορία του αγώνα του εθνικού υποκειμένου ενάντια στον προαιώνιο εχθρό όχι μόνο είναι επιστημονικά προβληματική αλλά και πολιτικά ξεπερασμένη. Η επιστήμη της ιστορίας βρίσκεται ήδη εδώ και δεκαετίες υπό διαδικασία αποεθνοποίησης τόσο στο ερευνητικό όσο και στο εκπαιδευτικό επίπεδο. Ιδιαίτερα μάλιστα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο εθνικισμός αντιμετωπίζεται ως ένα ιστορικό ρεύμα που έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του. Στην Κύπρο, φαίνεται, οι εκφραστές του επιμένουν έστω και συγκαλυμμένα να αναπαράγουν τα προτάγματα του.

Δικαιολογεί τ’ αδικαιολόγητα

09/02/2009

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Με επιστολή της που έστειλε στα ΜΜΕ μετά από 48 ώρες αμηχανίας, η φιλόλογος προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών της και εξαπολύει επίθεση εναντίον της «Σημερινής» και των καναλιών ΡΙΚ και MEGA. Στις δικαιολογίες της η φιλόλογος ισχυρίζεται μεταξύ άλλων:

*. Το ερωτηματολόγιο ετοιμάστηκε από τους ίδιους τους μαθητές της Κοινωνιολογίας, μετά από πέντε δίωρα διαθεματικά μαθήματα που παρακολούθησαν και είναι ακόμη υπό διαμόρφωση, και το θέμα της έρευνας το επέλεξαν οι ίδιοι οι μαθητές.

*. Είναι υπό διαμόρφωση (αφού για κακή τους τύχη δεν δόθηκε σε κανένα μαθητή του σχολείου) αλλά βρισκόταν στην κατοχή τη δική μου και των δέκα μαθητών που το εκπόνησαν. Ποιος, αλήθεια, τους το έδωσε όλους αυτούς τους καλά πληροφορημένους; Ποιος τους πληροφόρησε λάθος ότι δόθηκε στους μαθητές της Γ' Λυκείου; Γιατί δεν περίμεναν να δουν αν το τελικό κείμενο θα ήταν αυτό που αυτοί δημοσίευσαν;

* Το ερωτηματολόγιο δεν δόθηκε σε κανένα μαθητή (αλλά εσείς το δημοσιεύσατε στο ευρύ κοινό και σας ευχαριστώ) γιατί είναι υπό διαμόρφωση.

* Το ερωτηματολόγιο το ετοίμασαν οι ίδιοι οι μαθητές και εγώ θα συζητήσω μαζί τους αν πρέπει να αλλάξω κάτι.

Βαρνάβα: Ευθύνη στην καθηγήτρια

Επίσης, η κ. Χαραλάμπους επιτίθεται και εναντίον του βουλευτή της ΕΔΕΚ Γιώργου Βαρνάβα, ο οποίος έκανε δηλώσεις επί του θέματος. «Πώς, κύριε βουλευτά, δίνεις συνέντευξη για γεγονός που δεν έγινε, για κείμενο που είναι υπό διαμόρφωση ακόμα, για κείμενο που οι ίδιοι οι μαθητές έγραψαν και διαμόρφωσαν, και ποιος σε πληροφόρησε γι' αυτό»; ερωτά η κ. Χαραλάμπους, αποποιούμενη γι' άλλη μια φορά των ευθυνών της.

Ο βουλευτής, απαντώντας στην επίθεση που δέχθηκε από την κ. Αβραάμ και με την πείρα του εκπαιδευτικού, της δίνει σκληρή απάντηση μεσω της «Σ»:

«Κατ’ αρχήν», δηλώνει ο κ. Βαρνάβας, πληροφορήθηκα το θέμα από τη «Σημερινή». Και πρόσθεσε. «Από τη στιγμή που η καθηγήτρια ανέλαβε την έρευνα, όφειλε να κατευθύνει τα παιδιά προς την ορθή κατεύθυνση. Εάν το ερωτηματολόγιο χρειαζόταν επεξεργασία, η καθηγήτρια όφειλε να κάνει διευθετήσεις, ώστε να μη φύγει από την τάξη. Το γεγονός ότι το ερωτηματολόγιο διέρρευσε εκτός τάξης, και ήταν υπό την επίβλεψή της, την ευθύνη φέρει η ίδια».

Παιδεία σε παραζάλη…

09/02/2009

"Η Σημερινή"

Διαδρομές

ΜΕ ΤΟ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

«Ανύπαρκτες» επιτροπές που παράγουν αμφίβολα πολιτικά αποτελέσματα, αόρατοι μηχανισμοί που ασκούν υπόγειες και «παράπλευρες» εξουσίες, σκιώδεις λειτουργοί που λαμβάνουν αμφιλεγόμενες αποφάσεις, ανεύθυνοι αρμόδιοι που τελούν μονίμως σε άγνοια για ό,τι συμβαίνει στην υπηρεσία τους, πρακτικά που μεταφέρονται, «λαθραίως», από τη μια θεσμική «θυρίδα» στην άλλη, διδάσκοντες που αλληλοεξοντώνονται, καθημερινά, στον Αρμαγεδδώνα των ιδεολογημάτων. Αυτήν περίπου την εικόνα δίνει προς τα έξω το Υπουργείο Παιδείας, που μοιάζει να βρίσκεται βραχυκυκλωμένο σ’ ένα αλαλούμ ασυνεννοησίας, διοικητικών παρασυναγωγών και ιδεολογικής σύγχυσης. Και, μονίμως, ο Υπουργός να προσπαθεί να βγάλει το… φίδι από την τρύπα, με κραυγαλέα άγαρμπους χειρισμούς, που απογοητεύουν ακόμη και τους πιο επιρρεπείς στην παρόρμηση της ευπείθειας. Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Υπουργός, στην προσπάθειά του «να κρύψει τα σκουπίδια κάτω από το χαλί», χρησιμοποιεί μιαν πενιχρά αίολη επιχειρηματολογία, που αποκαλύπτει όσα, ακριβώς, επιχειρεί να αποκρύψει, μέσα στη διαφάνεια της αβασιμότητάς της. Τη μια είναι η άγνοια -δεν ξέρω, δεν είδα-, την άλλη ο ερασιτεχνισμός -περισσεύει ως άλλοθι εκεί στο Υπουργείο-, την παράλλη η… αυτενέργεια των διδασκόντων. Αλλά, η μόνιμη επίκληση της άγνοιας, τι άλλο μπορεί να υποδαυλίζει, παρά το σκοταδισμό, η επίκληση του ερασιτεχνισμού, σε τι άλλο μπορεί να παραπέμπει παρά σε… παιδεία της πλάκας, η επίκληση της «αυτενέργειας» των διδασκόντων, μέσα σε μια πολυπλόκαμη και δυσκίνητη δομή, που συνθλίβεται κάτω από το βάρος του γραφειοκρατισμού της, όπως είναι το Υπουργείο Παιδείας, με τι μπορεί να συστοιχείται, παρά μόνο με υλοποίηση εντολών από παράκεντρα εξουσίας. Είναι προφανές ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας, με κάθε κόστος, μια γιγάντια επιχείρηση πολιτισμικής ηγεμονίας, ένα «τιτάνιο» έργο αλλαγής των κυρίαρχων σχημάτων πρόσληψης και ερμηνείας της κοινωνικής και ιστορικής πραγματικότητας. Έστω… Αν, ωστόσο, όπως γράφει ο Μπάριγκτον Μουρ, εξηγώντας το μηχανισμό της πολιτισμικής αδράνειας, αυτή η τελευταία επιβάλλεται με πολύν πόνο και δυστυχία, αν, η σύνθετη διαδικασία της μεταβίβασης της κουλτούρας προϋποθέτει τεράστιες δόσεις πλύσης εγκεφάλου και εκπαιδευτικού μανιχαϊσμού, το ίδιο εξυπακούεται και η πολιτισμική αλλαγή… Το στοίχημα για το υπουργείο, πλέον, είναι πόσο ποσοστό από τις δύο «δυστυχίες» μπορεί να βαστάξει η κυπριακή κοινωνία…