Σημεία και τέρατα για την Ιστορία

07/02/2009
“Η Σημερινή”

ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

Ανιστόρητες αναφορές και μειωτικές εκφράσεις για ήρωες της Κύπρου περιέχονται στα πρακτικά συνεδρίας της «Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία», που συστάθηκε από το Υπουργείο Παιδείας (Σ.Σ. η επίμαχη συνεδρία πραγματοποιήθηκε στις 13 Αυγούστου 2008, για την οποία ο Υπουργός Παιδείας δήλωσε άγνοια). Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίας, η επιτροπή των πέντε «σοφών» δεν ομογνωμεί στη δρομολόγηση των αλλαγών.Όπως αναφέρεται στα πρακτικά, τα μέλη της Επιτροπής αρχίζουν με την παρατήρηση ότι στα προς αξιολόγηση βιβλία Ιστορίας περιέχονται σημαντικές παραλείψεις για τις σχέσεις των κοινοτήτων της Κύπρου. Τονίζεται, ωστόσο, ότι θα συνεχιστεί η έρευνα για αφαίρεση τυχόν μειωτικών χαρακτηριστικών για τους Τουρκοκυπρίους.Η επιτροπή εκφράζει διαφωνία για την ξεχωριστή διδασκαλία της Ιστορίας στις κοινότητες της Κύπρου. Προτρέπει, δηλαδή, σε κοινή διδαχή από κοινά κείμενα. Και μια και τα βιβλία Ιστορίας όλων των σχολικών βαθμίδων θα αργήσουν να ετοιμαστούν -περίπου σε τρία χρόνια-, αναζητούνται Τουρκοκύπριοι για να τα εξετάσουν και από τουρκικής σκοπιάς.
Ο Ρολάνδος ΚατσιαούνηςΤο μέλος της Επιτροπής Ρολάνδος Κατσιαούνης, στην κριτική του για τα προσχέδια του βιβλίου Ιστορίας, ισχυρίζεται ότι οι αρχιερείς στην Κύπρο και την Ελλάδα θανατώθηκαν από τους Τούρκους, παρόλο ότι καταδίκασαν την Επανάσταση του 1821. Σε μια μειωτική-υβριστική αναφορά για τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, αναφέρει ότι, παρά την προσπάθειά του να καταδικάσει τη Φιλική Εταιρεία και την Επανάσταση, δεν απέφυγε το θάνατο.Η Εκκλησία -υποστηρίζει ο Κατσιαούνης- δεν ήταν ο κύριος φορέας του εθνικού κινήματος στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αλλά παρήγαγε μια θρησκευτική αντίληψη του κόσμου που απεθάρρυνε τις εθνικές εκδηλώσεις. Προχωρεί ακολούθως στην ύβρη: «Τόσο στην Επανάσταση του 1833 και στις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις του Τάνζιματ 1839-56, ο κλήρος υποστήριξε το οθωμανικό καθεστώς».Στη σελίδα 137 αναφέρεται η παραδοχή ότι οι αρχιερείς αναγνωρίζονταν ως εθνάρχες, νοουμένου ότι αναλάμβαναν να κρατούν το ποίμνιό τους σε υποταγή.Στη σελίδα 147, ο Κατσιαούνης αναφέρει ότι ο μητροπολίτης Κιτίου και ο Αρχιεπίσκοπος Σωφρόνιος υποδέχτηκαν τους Βρετανούς, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η Κύπρος θα ακολουθούσε την πορεία των Ιονίων νήσων και θα ενωνόταν με την Ελλάδα. Αυτό, επισημαίνει, είναι ιστορική διαστρέβλωση που αναπαραγόταν χρονικά. Η αλήθεια, λέγει, είναι ότι υποδέχτηκαν του Βρετανούς ευγενικά.Η παλμεροκρατία περνά στο ντούκου, αναφέρει το μέλος της επιστημονικής επιτροπής για την Ιστορία. Γεγονότα υποβαθμίζονται, ενώ προβάλλεται η ΕΟΚΑ σε 21 σελίδες. Δεν γίνεται αναφορά, σημειώνει, σε αυτό τον όγκο σελίδων, στη συνεργασία της καθεστηκυίας τάξης με τους αποικιοκράτες. Εδώ βρίσκει ότι πρέπει να συγκρουστεί και με τη μεγάλη εθνική μορφή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Ζητεί να αφαιρεθεί η συμβουλή του για φρόνιμη αναμονή στα Οκτωβριανά και να αντικατασταθεί με υποτελή στάση της Ελλάδας στους Βρετανούς.Ζητεί, επίσης, την κατακεραύνωση της Ελλάδας, γιατί ψήφισε υπέρ της διακοπής της προσφυγής της Κύπρου στον ΟΗΕ, όταν το Έθνος έκρινε ότι δεν είχε τις δυνάμεις να την υποστηρίξει.Στο θέμα της ΕΟΚΑ ζητείται να καταδειχθεί ο ρόλος του Αρχηγού της την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα. Αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο, ο φλογερός Έλληνας μαχητής, να συνεργάστηκε με τους δημίους του ελληνικού λαού. Θέλει να γράφει η Ιστορία που θα διδάσκονται τα ελληνόπουλα της Κύπρου ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν αγκαλιάστηκε από όλο το λαό. Επικρίνει το Μακάριο για υποκρισία γιατί, όπως λέγει, γνώριζε το περιεχόμενο των συμφωνίων πριν πάει στη διάσκεψη της Ζυρίχης.

Τουρκανταρσία

Η λέξη Τουρκανταρσία, σημειώνει, δεν αποδίδει την πραγματικότητα, γιατί ο λαός μιλούσε για δικοινοτικές ταραχές και για φασαρίες το 1963.Και ο Γεώργιος Παπανδρέου μπαίνει στο στόχαστρο, ως έτοιμος να δεχθεί ένωση με εδαφικά ανταλλάγματα προς την Τουρκία. Το κείμενο της κριτικής, σε ένα αμβλυμένης εθνικής συνείδησης εχειρίδιο, προκαλεί πόνο. Η Εκκλησία δικαίως αντιδρά. Ο Κύκκου Νικηφόρος ζήτησε την κατεπείγουσα κλήση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Ιερά Σύνοδο, για να τεθούν επιτέλους οι βάσεις για μια σωστή δρομολόγηση της συγγραφής των σχολικών εγχειριδίων της Κυπριακής Ιστορίας. ΠΑΦΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣΚίνδυνος υπόσκαψης Ο Υπουργός Παιδείας βρέθηκε εκτεθειμένος για την άγνοια που προσποιήθηκε. Η Ιερά Σύνοδος είχε ενώπιόν της το έγγραφο που αποκαλύπτει σήμερα η «Σημερινή». Ο γραμματέας της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, κλήθηκε από την ανταποκρίτρια της «Σημερινής» Μηλίτσα Πολεμίτου να πει τι ενόχλησε την Ιερά Σύνοδο από τις αναφορές της «Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία». Είπε μεταξύ άλλων:«Η Ιερά Σύνοδος, κατά τη χθεσινή συνεδρία της, είχε μπροστά της επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, ημερομηνίας 13/8/2008, που αναφερόταν στα πρακτικά σύσκεψης της Επιστημονικής Επιτροπής για την Ιστορία.Μέσα στο έγγραφο, για τη γνησιότητα του οποίου δεν έχουμε αμφιβολία, εκφράζονταν απόψεις εκθεμελιωτικές του κύρους της Εκκλησίας. Παρουσιαζόταν η Εκκλησία ως να μην είχε υποστηρίξει κανέναν εθνικό αγώνα και ότι πάντα ταυτιζόταν με τον κατακτητή.Η Εκκλησία δεν επέλεξε τη σιγή. Η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου αναφέρεται στη μονομερή συγγραφή της Ιστορίας και υπάρχει ο κίνδυνος σοβαρής ιστορικής διαστρέβλωσης. Υπάρχει κίνδυνος υπόσκαψης του αγώνα που διεξάγουμε για ελευθερία και δικαίωση. Στις ιστορικές προσεγγίσεις που είδαμε, αίρεται εντέχνως το βασικό βάθρο του αγώνα του λαού μας, που είναι η εμπιστοσύνη και η στήριξη του λαού από την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της.Δινεται ακόμη, μέσα από ανιστόρητες αναφορές, άφεση αμαρτιών στην Τουρκία για όσα εγκλήματα έκανε και για την εισβολή της στην Κύπρο. Όταν μέσα στις επιτηδευμένες αναφορές αφήνεται να αιωρείται ότι και εμείς κάνουμε τόσα αίσχιστα, είναι σαν να εξισώνουμε το θύμα με το θύτη και αποδεχόμαστε την τουρκική επέμβαση ως δικαιολογημένη».

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Αρχιεπίσκοπος: Δρομολογούνται λάθος αλλαγές

Ο Προκαθήμενος της Κυπριακής Εκκλησίας, εμφανώς ενοχλημένος από τις αναφορές στο επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας, τονίζει ότι θα αγωνιστεί για να επιπλεύσει η ιστορική αλήθεια στην επιμόρφωση των παιδιών της Κύπρου. «Μόνο με τη σωστή γνώση μπορεί να υπάρχει αγώνας ελευθερίας» επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος.«Η συσταθείσα από την Κυβέρνηση Χριστόφια Επιτροπή ή Προεπιτροπή ή Συμβουλευτική Επιτροπή ή όπως αλλιώς λέγεται, δρομολογεί λάθος αλλαγές» επισήμανε ο Αρχιεπίσκοπος.

«Η εν λόγω επιτροπή κατήρτισε τα πρακτικά που είδαμε, με ημερομηνία τέλος Αυγούστου. Η Κυβέρνηση, που είναι υπουργός της ο Αντρέας Δημητρίου, είναι στην εξουσία από το Φεβρουάριο. Συνεπώς -επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος- δεν είναι δυνατόν να ακολουθήθηκε πρακτική που άρχισε επί της υπουργίας Κλεάνθους».«Δεν μπορούσε τέτοια επιτροπή να συνεδριάζει και να λέει ότι η Εκκλησία συμμαχούσε με τους κατακτητές, ούτε λίγο ούτε πολύ για να βολεύεται!! Κάτι τέτοιο η Ιστορία δεν μας έχει διδάξει και όπως καλή ώρα σήμερα, έτσι και στο παρελθόν η Εκκλησία ήταν κοντά στο λαό, σκυμμένη πάνω στο λαό. Τον παρηγορούσε και τον στήριζε στις μεγάλες εθνικές του οδύνες. Αυτό κάνει και σήμερα, για να παραμένει ο λαός μας ριζωμένος στη γη των πατέρων του».

«Για τον Εθνομάρτυρα Κυπριανό, λένε ότι αφόρισε τους αγωνιστές της παλιγγενεσίας, της Επανάστασης του 1821. Αν ήταν ποτέ δυνατόν να συμμαχήσει με τους Τούρκους και αυτοί ακολούθως να τον κρεμάσουν; Και μπορώ ακόμα κάτι να πω, που δεν είναι γραμμένο στην Ιστορία. Υπάρχει υπόγειο μεταξύ του Παγκυπρίου Γυμνασίου και της Αρχιεπισκοπής και οι ιερείς κουβαλούσαν όπλα με φέρετρα. Μέσα στα φέρετρα είχαν όπλα αντί νεκρούς. Με αυτό τον τρόπο ξεγελούσαν τους εχθρούς και εφοδίαζαν τις ομάδες αντίστασης. Εκατοντάδες Κύπριοι πολέμησαν στους αγώνες του έθνους και θα νιώθουν ντροπή αν τους γράψουν κάποιοι μια τέτοια Ιστορία».

Συνεχίζοντας, ο Αρχιεπίσκοπος επισημαίνει: «Έχουμε επισκόπους με δοκτοράτα, με περγαμηνές, που θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την Ιστορία. Έχουμε ιστορικές πηγές αδιάσειστες και ακριβώς θέλαμε να ελέγξουμε, για να μην έλθουμε εκ των υστέρων και να διαφωνούμε με την πορεία που θέλει να χαράξει η παρούσα Κυβέρνηση. Όσο μας είναι δυνατόν δεν θα ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ της Ιστορίας. Αν είναι δυνατόν: Μας λένε ότι το Δημοψήφισμα δεν το έκανε η Εκκλησία, αλλά το ΑΚΕΛ το 1950!!!!Εμείς ζήσαμε το Δημοψήφισμα και μέσα στους ναούς γινόταν το μάζεμα των υπογραφών. Ποιαν ανάμειξη είχε το ΑΚΕΛ; Εάν αυτά που ξέρουμε τα αλλοιώνουν, τότε φαντάζομαι αυτά που δεν τα ξέρουμε.

Αλλά ευτυχώς που υπάρχουν πηγές, που μπορούμε να τις ελέγξουμε».

Το καλέμι, Τεύχος 5

«Συμπολίτες/ Συμπολίτισσες!...»

25/1/2009

" Η Καθημερινή" (έκδοση Κύπρου)

Της Κωνσταντίνας Ζάνου

“My fellow citizens!...” (Συμπολίτες/συμπολίτισσες!...): με αυτή την προσφώνηση ξεκίνησε η πρώτη ομιλία του Barack Obama ως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ο τηλεοπτικός φακός εστίαζε στα συγκινημένα πρόσωπα των εκατομμυρίων Αμερικανών που τον παρακολουθούσαν – πρόσωπα που αν έβλεπε κανείς ξεχωριστά καμία σχέση δεν θα έλεγε πως έχουν μεταξύ τους. Πράγματι, οι τόσο ανομοιογενείς φυλετικά, εθνοτικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά Αμερικανοί πολίτες ενώνονται μόνο από ένα πράγμα: το Αμερικανικό σύνταγμα. Αυτό που τους καθιστά ενιαίο σύνολο είναι αποκλειστικά η ιδιότητα τους ως πολίτες του Αμερικανικού κράτους, ως συμμέτοχοι των δημοκρατικών αξιών που πηγάζουν από το σύνταγμά τους. Με άλλα λόγια, αποτελούν, πέρα και πάνω απ’ όλα, μια κοινωνία των πολιτών.
Ας δούμε τώρα τι γίνεται στα καθ’ ημάς. Η επικρατέστερη προσφώνηση προς τους Κύπριους πολίτες από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η εξής: «Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ!...» (ας θυμηθούμε λίγο τον Μακάριο) ή «Αξιότιμε Κυπριακέ Λαέ!...» (από μεταγενέστερους Προέδρους). Αυτή η τελευταία συνοδεύεται συνήθως και από μια αναφορά στους «Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας», που προστίθεται κάπου στο τέλος της ομιλίας ή, μόνο πολύ προσφάτως, από τον νυν Πρόεδρο, αμέσως μετά την αρχική προσφώνηση. Όπως και να ‘χει, οι Τουρκοκύπριοι έπονται πάντα του «Κυπριακού λαού», που νοείται έτσι ως «Ελληνοκυπριακός». Και φυσικά ποτέ δεν έχουμε αναφορά στην έννοια του πολίτη πέραν πάσης εθνικο-θρησκευτικής ιδιότητας.
Οι παρατηρήσεις επί των προσφωνήσεων δεν γίνονται απλώς χάριν ευφυολογίας. Σκοπός μου είναι, αντίθετα, να προβληματίσω τον αναγνώστη γύρω από ένα πολύ σημαντικό θέμα: αυτό της πολιτικής κουλτούρας. Η αντιδιαστολή ανάμεσα στις προσφωνήσεις των εκάστοτε Αμερικανών και Κυπρίων Προέδρων είναι δηλωτική μιας εκ διαμέτρου αντίθετης κατανόησης του κράτους, του έθνους και της πολιτικής.
Όπως πολύ καλά αναλύεται από τον πολιτικό επιστήμονα Νιαζί Κιζιλγιουρέκ στο βιβλίο του «Κύπρος: το Αδιέξοδο των Εθνικισμών» (Αθήνα 1999), οι ιστορικές συνθήκες που οδήγησαν στη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, και πιο συγκεκριμένα η πρόσληψη της γέννησης του Κυπριακού κράτους ως αναγκαστικού συμβιβασμού ανάμεσα σε δύο ανεκπλήρωτα εθνικά-ενωτικά κινήματα, έφεραν σε θέση αντιπαράθεσης την εθνική και την πολιτική ταυτότητα των Κυπρίων. Για πολλά χρόνια, όσο το όραμα της Ένωσης ήταν ακόμα έκδηλα ζωντανό, η Ελληνοκυπριακή και αργότερα η Τουρκοκυπριακή πολιτικο-διανοητική ελίτ πολεμούσε η καθεμιά ξεχωριστά το κράτος εν ονόματι του έθνους. Αλλά και αργότερα, όταν είχε πια – επιφανειακά τουλάχιστον – πεθάνει κάθε προσδοκία Ένωσης, οι Κύπριοι δεν έπαψαν να αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε πρόταση πολιτικής λύσης και κρατικής συγκρότησης με καχυποψία, ως μια ενδεχόμενη λύση ηττημένων προσδοκιών.
Η ανισόρροπη σχέση που δημιουργήθηκε ανάμεσα σε εθνική καταγωγή και πολιτειακή υπόσταση εμπόδισε την ανάπτυξη μιας πολιτικής νοοτροπίας που να αντιμετωπίζει τους Κύπριους ως μια κοινωνία των πολιτών. Ενώ υποτιμήθηκε η ατομική ιδιότητα του Κύπριου ως πολίτη, υπερτιμήθηκε η συλλογική του ιδιότητα ως μέλους μιας από τις απαρτίζουσες το κράτος εθνο-θρησκευτικές κοινότητες. Με λίγα λόγια, στην Κύπρο δεν νοείται πολιτική-πολιτειακή ταυτότητα που να μην περνάει δια μέσου της εθνικής-θρησκευτικής. Στο πλαίσιο μιας νοοτροπίας όπου θρησκεία, γλώσσα, εθνική καταγωγή και κρατική υπόσταση θεωρούνται αναπόσπαστο και οργανικό σύνολο, έθνος και κράτος ταυτίζονται απολύτως, εξοβελίζοντας οποιαδήποτε έννοια της ιδιότητας του πολίτη ως ενοποιητικού στοιχείου.
Είναι καιρός νομίζω να τακτοποιήσουμε την ανισόρροπη αυτή σχέση. Να συνειδητοποιήσουμε πως η ταύτισή μας με ένα σύνολο που καθορίζεται ως τέτοιο μόνο από το σύνταγμά του και την ιδιότητα του πολίτη που απορρέει από αυτό, δεν απειλεί διόλου την επιβίωση των εθνοτικών και άλλων πολιτισμικών μας χαρακτηριστικών. Να προχωρήσουμε χωρίς φόβους και καχυποψίες στην οικοδόμηση ενός κράτους που θα βασίζεται, όχι στην έννοια του έθνους, αλλά του πολίτη και της κοινωνίας των πολιτών.
i Η κ. Κωνσταντίνα Ζάνου είναι διδάκτωρ ιστορίας του Πανεπιστημίου της Πίζας και του Ευρωπαϊκού Διδακτορικού Κοινωνικής Ιστορίας της Ευρώπης και της Μεσογείου.

Εγκύκλιος της ΟΕΛΜΕΚ σχετικά με την Ημέρα Μνήμης Μακαρίου

Λευκωσία, 19 Ιανουαρίου 2009

Προς Διευθυντές / Διευθύντριες Μέσης, Γενικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης
(με την παράκληση όπως διαβαστεί σε συνεδρία του Καθηγητικού Συλλόγου)

Θέμα: Διευκρινιστική απάντηση στο Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού για τη Μνήμη Εθνάρχη Μακαρίου.

Αγαπητοί συνάδελφοι / συναδέλφισσες,

Με αφορμή το Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού για τη μνήμη του Εθνάρχη Μακαρίου, η Οργάνωσή μας είχε εκφράσει τη διαμαρτυρία της προς τον Υπουργό Παιδείας για σημεία που υπάρχουν στη δεύτερη παράγραφο του μηνύματος και αναφέρονται στις διακοινοτικές συγκρούσεις και τα οποία επιδέχονται παρερμηνείες. Η ΟΕΛΜΕΚ έκανε έκκληση όπως το επίμαχο σημείο αφαιρεθεί και σταλεί διορθωτική ανακοίνωση.
Δυστυχώς ο Υπουργός Παιδείας δεν προχώρησε στη διόρθωση του Μηνύματος και ως εκ τούτου, προς αποκατάσταση της αλήθειας, θέλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Στην περίοδο από το 1960‐1974 η Κυπριακή Δημοκρατία, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, πέτυχε μια σημαντική οικονομική και κοινωνική πρόοδο. Ιδιαίτερα στους τομείς της Εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας. Την ίδια περίοδο, η Κυπριακή Δημοκρατία, παρά την υπόσκαψή της από ξένες δυνάμεις, υπήρξε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Παράλληλα, όμως, ο κυπριακός λαός στο σύνολό του βίωσε αιματηρές και βίαιες συγκρούσεις. Στα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας (1960‐1963) η Τουρκία εξόπλισε την εξτρεμιστική οργάνωση των Τουρκοκυπρίων Τ.Μ.Τ., η οποία έθεσε κάτω από τον πλήρη έλεγχό της την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Έτσι, στις 20/12/1963 επιχείρησε να καταλάβει στρατηγικά σημεία σε όλη την Κύπρο για τη μεθόδευση της διχοτόμησης. Με παρέμβαση των Ηνωμένων Εθνών τερματίστηκαν οι διακοινοτικές συγκρούσεις μεταξύ των νομίμων αρχών της κυπριακής δημοκρατίας και της εξτρεμιστικής τουρκοκυπριακής οργάνωσης Τ.Μ.Τ, οι οποίες όμως οδήγησαν στην αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από όλα τα όργανα και τους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον αυτοεγκλωβισμό των τουρκοκυπρίων σε θύλακες. Δυστυχώς, αργότερα, ακραία εθνικιστικά στοιχεία της ελληνοκυπριακής κοινότητας, με την ενθάρρυνση μάλιστα ξένων συμφερόντων, οργάνωσαν τις παράνομες οργανώσεις Εθνικό Μέτωπο και ΕΟΚΑ Β΄, που στόχο είχαν την ανατροπή του Μακαρίου υπό το πρόσχημα του αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τελική κατάληξη όλων αυτών ήταν το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών με την στήριξη της ΕΟΚΑ Β΄ και τις μυστικές υπηρεσίες των Αγγλοαμερικάνων στις 15 του Ιούλη του 1974. Δόθηκε έτσι το πρόσχημα στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο και να υλοποιήσει σε μεγάλο βαθμό το στρατηγικό της στόχο για πλήρη στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου.
Με θλίψη σημειώνουμε ότι τον τελευταίο καιρό συστηματικά επιχειρείται, από Κύπριους και ξένους, να εξισωθούν ως προς τις ευθύνες για τις διακοινοτικές συγκρούσεις οι νόμιμες δυνάμεις του κράτους που αγωνίστηκαν για την προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις δυνάμεις της τρομοκρατικής οργάνωσης Τ.Μ.Τ. και της ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ. (Τουρκική Δύναμη Κύπρου), που επιχείρησαν να επιβάλουν με τη δύναμη των όπλων το διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων.
Με λύπη μας παρατηρούμε επίσης ότι επιχειρείται με έμμεσο τρόπο η απόδοση ίσων ευθυνών για τα τραγικά γεγονότα του 1974 στην Κυπριακή Δημοκρατία, την ηγεσία και το λαό της όσο και στο βαθύ κράτος της Τουρκίας και τις εξτρεμιστικές τουρκοκυπριακές δυνάμεις.
Γι αυτό η ΟΕΛΜΕΚ θέλει να τονίσει για μια ακόμη φορά ότι δε θα δεχθεί η ιστορική παιδεία να μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο που στόχο θα έχει την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Η Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Ελένη Σεμελίδου Κώστας Χατζησάββας


Αρ. πρωτ. 103-77.2009
Τ.Κ. 22159, 1518 ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΤΗΛ. 22- 378480 , 22-379590
ΦΑΞ. 22-379430, 22-379550
E-MAIL: info@oelmek.com.cy

Οι φανατικοί που χτυπούν Τουρκοκύπριους είναι παράγωγα του μονόπλευρου και διχαστικού σχολείου μας

19 Ιανουαρίου 2008

Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών
ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ
[ Ελληνοκυπριακό τμήμα ]

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Η συζήτηση που διεξάγεται αυτές τις μέρες για την αναφορά του υπουργού Παιδείας σε ύπαρξη ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών εξτρεμιστικών οργανώσεων την περίοδο 1964 – 1974, δεν είναι κατά την άποψή μας άσχετη με άλλα κοινωνικά φαινόμενα που εντείνονται το τελευταίο διάστημα. Δεν περνά εβδομάδα που να μη δε το φως της δημοσιότητας ένα σοβαρό περιστατικό ρατσιστικής ή εθνικιστικής βίας – σωματικής ή ψυχολογικής.
Τα τελευταία έξι περιστατικά άσκησης βίας εναντίον ανυποψίαστων Τουρκοκυπρίων στο κέντρο της Λευκωσίας, είναι εξαιρετικά σημαντική εκδήλωση εθνικιστικής δράσης και δεν μπορούν και πάλιν να θεωρηθούν μεμονωμένα. Είναι περιττό να υπογραμμίσουμε τις συνδηλώσεις και τις συνέπειες αυτών των περιστατικών, που εκτείνονται μέχρι και το ζήτημα της επίλυσης του Κυπριακού και της ομαλής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων.
Είναι σημαντικό το γεγονός ότι πολλά κόμματα καταδίκασαν τα περιστατικά. Είναι όμως επίσης σημαντικό το ότι κάποια κόμματα αντικρίζουν το ζήτημα και πάλιν αποκομμένα από άλλα ζητήματα.
Οι δράστες ήταν νέοι της Κύπρου, που πέρασαν πρόσφατα – ή περνούν ακόμη – από τα θρανία του ελληνοκυπριακού σχολείου, και από τα θρανία της κοινωνίας. Όταν η κοινωνία (μέσω και μερίδας των ΜΜΕ) και το σχολείο διαπαιδαγωγούν καθημερινά τους μαθητές στη βάση ιστορικών αναληθειών, μύθων και αποσιωπήσεων, αυτό που παράγεται είναι φυσιολογικά η ακρότητα, η έλλειψη ανοχής, ο εθνικισμός και ο ρατσισμός.
Όταν σαρανταπέντε χρόνια μετά το 1964, δεν είμαστε έτοιμοι ως κοινωνία ούτε καν να συζητήσουμε για τις ευθύνες και της ελληνοκυπριακής πλευράς στο διχασμό και τις πράξεις βαρβαρότητας ανάμεσα στις δύο κοινότητες, πώς θα διαπαιδαγωγήσουμε ελεύθερους, ανοιχτούς πολίτες που να έχουν τη βούληση και τη φαντασία να μπουν στη θέση του άλλου, να τον ακούσουν και να συνυπάρξουν μαζί του; Πόσο επιστήμονας θα είναι ένας Ιστορικός που αποσιωπά γεγονότα και εγκλήματα, μόνο και μόνο για να φανατίσει τα μυαλά εύπλαστων νέων; Πόσο δάσκαλος είναι ένας εκπαιδευτικός που καλείται, αντί να διδάσκει ελευθερία σκέψης και διάλογο απόψεων, να διδάσκει το μίσος, τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό μέσα από μύθους και αποσιωπήσεις;
Η Πλατφόρμα θεωρεί ότι στο μήνυμά του προς τα σχολεία, ο υπουργός Παιδείας περιέλαβε πολύ λιγότερα από τα αυτονόητα. Σήμερα, στην Κύπρο που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μισό αιώνα μετά τα χρόνια του ασύδοτου εθνικιστικού μίσους, θα έπρεπε με παρρησία, χωρίς πάθη, να ενθαρρύνουμε τους μαθητές μας να αντιμετωπίζουν κριτικά όλα τα γεγονότα, να διερευνούν με ανοιχτό πνεύμα και να μη διστάζουν να κρίνουν επιλογές των πρωταγωνιστών της εποχής. Η ελευθερία σκέψης δεν αναγνωρίζει ούτε αποσιωπήσεις, ούτε ιερά τέρατα που πρέπει εσαεί να παραμένουν στο απυρόβλητο. Κρατικές υπηρεσίες, υπουργοί της εποχής, καπεταναίοι, και ο ίδιος ο Μακάριος, δεν είναι άβατα για τη σωστή και επιστημονική αναζήτηση της αλήθειας, για τη δημιουργία ελεύθερων και ανοιχτόμυαλων νέων, αυριανών πολιτών.
Δυστυχώς, και πάλιν στην πρωτοπορία της συγκάλυψης της αλήθειας, του εκφοβισμού, της αντιδιαλεκτικότητας και της παραχάραξης της Ιστορίας, βρέθηκε για άλλη μια φορά η Οργάνωση των καθηγητών, συνεπικουρούμενη από τον Αρχιεπίσκοπο, επισκόπους, και κάποια κόμματα. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να κρίνουν με ανοιχτό πνεύμα τη στάση αυτή της ηγεσίας τους. Από την πλευρά μας, ως Πλατφόρμα, ανακοινώνουμε την έναρξη διαδικασίας ενημέρωσης σωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης για όσα ανησυχητικά συμβαίνουν με την επιβολή λογοκριτικών πολιτικών στην εκπαίδευση και των ακραίων φαινομένων βίας που αυτές παράγουν.

Η εγκύκλιος της ΟΕΛΜΕΚ σχετικά με το μήνυμα του Υπουργού Παιδείας για την Ημέρα Μνήμης ΜΑκαρίου

Οι σκοταδιστές τρομοκρατούν το English School – Προσπαθούν να εκφοβίσουν όλους μας

Λευκωσία, 16 Ιανουαρίου 2009

Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών
ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ
[ Ελληνοκυπριακό τμήμα ]

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Πρόσφατα, όταν η Πλατφόρμα καταδίκασε έντονα το ρατσιστικό επεισόδιο εναντίον μαθήτριας με καταγωγή από άλλη χώρα, κάποιοι – με πρώτη-πρώτη δυστυχώς την ΟΕΛΜΕΚ – έσπευσαν να μας διαψεύσουν έμμεσα, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό ως «μεμονωμένο», και όχι ρατσιστικό αλλά περιστατικό «μαθητικής παραβατικότητας»! Οι προειδοποιήσεις μας ότι η προώθηση του θρησκευτικού σκοταδισμού και του εθνικισμού μέσα από το ελληνοκυπριακό σχολείο θα φέρνει στην επιφάνεια όλο και περισσότερα τέτοια φαινόμενα, από κάποιους έγινε προσπάθεια να κρυφτούν και πάλιν κάτω από το χαλί.
Ένα νέο περιστατικό όμως – και μάλιστα διαρκείας – έρχεται να επιβεβαιώσει τη θέση ότι, όταν ο εθνικισμός – ιδιαίτερα στο χώρο της παιδείας – αφήνεται να εκδηλώσει όλο του το εύρος, χωρίς απάντηση από τους δημοκρατικούς πολίτες, τότε θα μεταλλάσσεται σταθερά σε ένα πολυπλόκαμο τέρας, με ρατσιστικά, σκοταδιστικά και εκφοβιστικά πλοκάμια:
Μια ομάδα προσώπων, κρυβόμενη πίσω από τίτλους του τύπου «ομάδα γονέων και αποφοίτων της Αγγλικής Σχολής», έχει ξεκινήσει εκστρατεία εναντίον εκπαιδευτικών που υπηρετούν στο σχολείο, επειδή με τις ενέργειές τους απομακρύνουν τάχα το σχολείο από τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Χρησιμοποιώντας χαρακτηρισμούς απαράδεκτους, αλλά και μεθόδους μεσαιωνικές, στήνουν μια νέα ιερή εξέταση και αρχίζουν ένα ατέλειωτο κυνήγι μαγισσών. Έχουν φτάσει στο σημείο να ενθαρρύνουν το χαφιεδισμό: Σε μπλογκ που έχουν δημιουργήσει, καλούν τους μαθητές και τους γονείς τους να καταχωρούν καταγγελίες κατά συγκεκριμένων καθηγητών για τυχόν λόγους ή ενέργειές τους που δεν εμπίπτουν στα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Και ενώ χρησιμοποιούν όλα τα ανέντιμα μέσα για να σπιλώσουν επιστήμονες, να φιμώσουν ανθρώπους και να τρομοκρατήσουν όλους τους υπόλοιπους, επικαλούνται ως προκάλυμμα ένα ψευδοφιλελευθερισμό ασύμβατο με τις τακτικές τους.
Είναι φανερό ότι πρόκειται για τη συνέχεια των ηθικών βανδαλισμών κατά της όποιας σκέψης για εκδημοκρατισμό και μεταρρύθμιση στα σχολεία μας. Κινούμενοι στο ίδιο υστερικό κλίμα, έβαλαν τώρα ως στόχο ένα σχολείο που γι’ αυτούς αποτελεί κίνδυνο: Τα τελευταία χρόνια, με την ένταξη πολλών Τουρκοκυπρίων στο English School, αυτό το σχολείο τείνει να αποδείξει ότι είναι δυνατή η συμβίωση των δύο κοινοτήτων – παρά τις προσπάθειες των εθνικιστών στις δυο κοινότητες – και πως είναι δυνατό να υπάρξει και στον τόπο μας ένα κοσμικό σχολείο. Ένα σχολείο απαλλαγμένο από το μίσος, το φανατισμό, και το φονταμενταλισμό, αφοσιωμένο στον άνθρωπο και στη γνώση.
Η Πλατφόρμα «Ενωμένη Κύπρος» εκφράζει ανεπιφύλακτα την υποστήριξή της προς τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στο σχολείο, και δηλώνει ότι θα τους συμπαρασταθεί απέναντι στους εκφραστές του μίσους και του εκφοβισμού.
Πρόσθετα, η Πλατφόρμα θεωρεί πως η απλή υποστήριξη στους συναδέλφους δεν είναι αρκετή. Καλεί λοιπόν το ΥΠΠ να αντιμετωπίσει το θέμα όχι κατευνάζοντας το θηρίο του εθνικισμού, αλλά με αποφασιστική θέση κατά του εθνικισμού και του ρατσισμού. Και επειδή οι περισσότερες από τις ελληνοκυπριακές εκπαιδευτικές οργανώσεις δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε γι’ αυτό το «νέο μεμονωμένο επεισόδιο», καλούμε τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς να δράσουν κατά σχολείο. Να αντισταθούν σε κάθε εθνικιστική και ρατσιστική κίνηση σε όλα τα σχολεία, αλλά και να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε το ελληνοκυπριακό σχολείο να γίνει πράγματι κοσμικό, ένα σχολείο που να ενώνει και όχι να χωρίζει. Να ζητήσουν την απομάκρυνση όλων των φονταμενταλιστικών συμβόλων, και να παλέψουν κατά σχολείο ώστε το άτυπο – αλλά ισχυρό – εθνικιστικό πρόγραμμα να υποχωρήσει. Μόνο έτσι θα πειστούν οι τρομοκράτες ότι οι μέθοδοί τους δεν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.